Haukur á­hyggju­fullur: Verður upplýsingum um svik, blekkingar og framhjáhald lekið?

„Er eðli­legt að leggja öll grund­vallar lög um réttindi al­mennings og al­menn mann­réttindi til hliðar í allt að 2-2,5 ár - enda þótt ill­vígur inflúensu­far­aldur gangi yfir? Eru við­brögðin hættu­legri en til­efnið?“

Þessum spurningum varpar Haukur Arn­þórs­son stjórn­sýslu­fræðingur upp í að­sendri grein sem birtist á vef Vísis í dag. Haukur hefur verið mjög gagn­rýninn á að­gerðir yfir­valda í kórónu­veirufar­aldrinum og talað fyrir því að við­kvæmir hópar verði verndaðir en yngra fólk njóti at­hafna­frelsis eins og fyrir far­aldurinn.

Í dag skrifar Haukur þó um annan anga málsins sem snýr einna helst að per­sónu­vernd. Í fyrri hluta greinarinnar skrifar hann um Decode og viðrar þar á­hyggjur sínar af líf­sýna­söfnun fyrir­tækisins.

Þá skrifar hann um rakningarappið og ferða­appið sem hann hefur sér­stakar á­hyggjur af.

„Þessi gögn ganga nær okkur en al­þjóð­legir fé­lags­miðlar gera nú um stundir – gögn fé­lags­miðla má þó nota í svo marg­vís­legum til­gangi að það ógnar lýð­ræðinu okkar. En hér er um að ræða gögn sem sýna fé­lags­legt nær­um­hverfi ís­lensks al­mennings og hvað hann skoðar á netinu, hvað hann hlustar á og hvert hann fer,“ segir hann meðal annars og heldur á­fram:

„Þá erum við ekki farin að tala um það al­var­legasta. Það er kúgunar­á­hættan sem felst í gögnunum, upp­lýsingar um fram­hjá­hald, notkun mynda og vídeóa, hvern hver og einn skoðar í símanum (eru menn upp­teknir af náunganum), blekkingar af öllu tagi og svik sem vissu­lega kunna að leynast í dag­legu lífi ein­hverra – og fáir eru alveg vamm­lausir - og annað fé­lags­legt at­hæfi sem gengur á móti al­mennu sið­gæði,“ segir hann.

Haukur bendir á að í 25 ár hafi í Banda­ríkjunum starfað fyrir opnum fyrir­tæki sem selja upp­lýsingar um fólk, fyrir­tæki og stofnanir.

„Ekki síst opin­berar upp­lýsingar, enda eru opin­berir gagna­grunnar illa varðir þar eins og hér (út­tektir sýna að varnir ís­lenskra opin­berra gagna­grunna eru í hörmu­legu standi). Þessar upp­lýsingar eru notaðar af fyrir­tækjum og ein­stak­lingum til að kné­setja keppi­nauta,“ segir hann.

Þá nefnir Haukur að sótt­varnar­yfir­völd hafi fengið upp­lýsingar um korta­notkun fólks til að kort­leggja hóp­smit sem komið hafa upp. Sagði Helga Þóris­dóttir, for­stjóri Per­sónu­verndar, við Vísiá dögunum að sótt­varna­læknir hefði mjög rúma heimild í sótt­varna­lögum til að með­höndla per­sónu­up­lýsingar, jafnt al­mennar og við­kvæmar, í bar­áttu við far­sóttina.

„Þar eins og annars staðar í lög­reglu­ríkinu sem við búum nú við – er al­menningur rétt­laus, ekki er talað um upp­lýst sam­þykki, gagna­eyðingu að notkun lokinni, að gögn séu ekki notuð í öðrum til­gangi en þeirra var aflað til – eða al­menningi tryggð eðli­leg réttar­staða gagn­vart yfir­völdum og þessum gögnum í hinum nýju höndum,“ segir Haukur og endar greinina á þessum orðum:

„Er eðli­legt að leggja öll grund­vallar lög um réttindi al­mennings og al­menn mann­réttindi til hliðar í allt að 2-2,5 ár - enda þótt ill­vígur inflúensu­far­aldur gangi yfir? Eru við­brögðin hættu­legri en til­efnið?“