Hart tekist á í Matar­tips: „Aldrei hef ég lent í öðru eins“ - Er þetta í lagi?

Ó­hætt er að segja að fjörugar um­ræður fari nú fram í Face­book-hópnum Matar­tips um reynslu konu einnar af ó­nefndum veitinga­stað í dag. Konan segir að þær hafi komið þrjár mæðgur inn á staðinn með eina sjö ára stúlku með sér.

Þeir full­orðnu fengu sér súpu, kaffi og með því en fyrir stúlkuna var keypt skyrskál með á­vöxtum sem hún vildi svo ekki borða. Svo vildi til að amma stúlkunnar var með núðlu­súpu í bílnum sem hún náði í, þar sem hún taldi auð­sótt að fá smá soðið vatn í súpuna. En þá vandaðist málið.

Konan segir að starfs­menn staðarins hafi neitað þessari beiðni og er konan vægast sagt ó­sátt við það. Bendir hún á að þær hafi verið búnar að kaupa mat fyrir fleiri þúsund krónur. Hún segist myndu skilja þetta vel ef þær hefðu sest niður inni á staðnum án þess að kaupa neitt. Konan segir að hún hafi „aldrei lent í öðru eins“.

Svo virðist vera sem mjög skiptar skoðanir séu um það hvort starfs­menn um­rædds veitinga­staðar hafi brugðist rangt við eða hvort konan hafi farið yfir strikið með beiðni sinni. Á þeim tæpu tveimur klukku­stundum sem færslan hefur fengið að standa eru komnar hátt í 200 at­huga­semdir, sem þykir býsna mikið í hópi sem þó telur 40 þúsund með­limi.

Ein þeirra at­huga­semda sem flestir hafa lækað, eða rúm­lega 140 manns, snýst ein­mitt um það að konan geti ekki gert þær kröfur að staðurinn taki þátt í að mat­reiða mat sem hún kemur með inn á staðinn.

„Uuu mér finnst þetta bara frekar eðli­legt. Þegar fólk fer út að borða á veitinga­stað er nú ekki ætlast til að fólk fari að mat­reiða sinn eigin mat. Ef krakkinn getur ekki étið það sem er í boði á veitinga­stað þá bara fara á annan stað eða skilja krakkann eftir. kv. 3ja barna mamman sem mundi aldrei mæta með eigin mat­væli á veitinga­stað.“

Eins og að framan greinir eru mjög skiptar skoðanir um þetta. Sumir benda á að lið­leg­heit kosti ekkert og vissu­lega sé það stundum þannig að börn séu með sér­þarfir. „Lið­leg­heit eru alltaf næs. Barn baslar við mat og ef önnur fæða kætir krakkann hví ekki?“

Þá segir í annarri at­huga­semd: „Common fólk. Hún keypti fyrir barnið! Borgaði fyrir hana rétt sem virkaði ekki. Veitinga­staðurinn hefði engu tapað á því að skaffa smá vatn og skál. Bara skammar­legt af staðnum.“

Hvað segja les­endur Hring­brautar?