„Hann gerði allt sem í hans valdi stóð til að halda mér og barninu okkar í stöðugri van­líðan“

„Ég er þolandi of­beldis barns­föður míns. And­legt of­beldi byrjaði strax á með­göngunni, það jókst eftir fæðinguna og stig­magnaðist síðan í líkam­legt og á endanum kerfis­bundið of­beldi. Þetta hefur staðið yfir í meira en ára­tug og allt til dagsins í dag.“

Þannig hefst frá­sögn móður sem hreyfingin Líf án of­beldis birtir á Face­book síðu sinni. „Ég missti brjósta­mjólkina þegar hann hafði látið hótanir og sví­virðingar dynja á mér í þrjá mánuði eftir fæðingu. Ég skalf, titraði og það lak af mér svitinn þegar hann reif í barna­bíl­stólinn og reyndi að hrifsa barnið úr höndunum á mér hlæjandi og ógnandi,“ lýsir konan í færslunni.

Hún lýsir því enn fremur að aðrir for­eldrar hafi ekki heilsað sér og litið niður til hennar þegar hún mætti með barnið í leik­skóla og skóla en hún segir barns­föður sinn hafa hringt og skrifað bréf til annarra for­eldra þar sem hann átti að hafa niður­lægt og logið til um gjörðir hennar.

Þá hafi hún ekki skilið hvers vegna hann vildi ekki að þau ættu í eðli­legu sam­bandi til að vinna að upp­eldi barnsins. Þegar þau hittust á opin­berum stað hafi hún þurft að flýja frá honum þar sem hann hellti sér yfir hana og gekk öskrandi á eftir henni.

„Ég þurfti að svara spurningum fjögurra ára barns, eftir dvöl hjá honum, hvort ég væri laus­lát, hvort ég seldi líkamann minn, hvort ég ætti fullt af kærustum,“ segir móðirin og lýsir því að barnið mátti ekki lykta eða líta eins út og mamma sín.

„Til að toppa sið­villta hegðunina á­kvað hann að draga í efa að barnið væri hans í einni kerfis­deilunni. Hann heimtaði DNA greiningu þegar barnið var 12 ára gamalt. Það gerði hann ein­göngu til að meiða meira, til að særa meira – og síðast en ekki síst til að kerfið efaðist um heilindi mín. Hann gerði allt sem í hans valdi stóð til að halda mér og barninu okkar í stöðugri van­líðan.“

Að sögn móðurinnar hrifsaði barns­faðir hennar æru hennar og frið­helgi „eins og úlfur, með sam­fé­lags­miðla, fjöl­miðla og lögin sjálf sem hjálpandi hýenur. Skíturinn liggur yfir vötnunum til sýnis fyrir þá sem vilja,“ segir móðirin en hún segist ekki geta notið þess að vera móðir þar sem hann hefur haldið bæði henni og barni þeirra í heljar­greipum.

„Ég sinnti móður­hlut­verkinu af hræðslu og ótta við hann en ekki af þeim kær­leika og þeirri ást sem bjó mér í brjósti. Hann rændi mig svefninum, örygginu, sjálfs­traustinu, móður­hlut­verkinu og mann­orðinu, en hann náði ekki að ganga frá mér þó að hann segði það vera ætlunar­verk sitt.“

Færsluna í heild sinni má lesa hér fyrir neðan.