„Þetta var í fyrsta og eina skiptið á háskólagöngu minni þar sem prófessor hvatti nemendur til þess að skrá sig úr námskeiði,“ segir Halldór Armand, rithöfundur og útvarpsmaður. Halldór flytur pistla í Lestinni, menningarþætti á Rás 1, og fjallar hansnýjasti pistill um Róbert Spánó.
Róbert er sem kunnugt er forseti Mannréttindadómstólsins í Evrópu en þar áður var hann forseti lagadeildar Háskóla Íslands. Tilefni pistilsins er heimsókn Róberts til Tyrklands þar sem hann tók við viðurkenningu frá Háskólanum í Istanbúl. Margir hafa gagnrýnt heimsókn Róberts vegna stöðu mannréttindamála í Tyrklandi.
Halldór rifjar upp sín fyrstu kynni af Róberti og er óhætt að segja að um skemmtilega frásögn sé að ræða.
„Ég sat í skólastofu í Háskóla Íslands klukkan rétt rúmlega átta á föstudagsmorgni. Það hafði verið kalt að bíða eftir strætó um morguninn, haustið var komið, og núna sat ég þarna aftarlega í rýminu, sötraði kaffi og nuddaði síðustu stírurnar úr augunum. Við vorum svona 20 þarna inni, öll meistaranemar í lögfræði, og þetta var fyrsti tíminn í kúrsinum Lögskýringar, eða það sem einnig er kallað túlkun lagaákvæða,“ segir Halldór sem rifjar upp innkomu Róberts.
„Dyrnar voru opnaðar og inn æddi snyrtilegur, alskeggjaður maður með tösku og blístraði meðan hann klæddi sig úr jakkanum. Hann leit alls ekki út fyrir að vera nývaknaður. „Það er eitt sem ég ætla að segja við ykkur hérna strax í byrjun,“ sagði hann skyndilega og leit alvarlegur á svip til okkar. „Ef þið ætlið ekki að mæta í alla tíma þá eigið þið ekkert erindi í þennan kúrs. Ef þið ætlið ekki að lesa efnið heima og mæta vel undirbúin, þá getið þið alveg sleppt því að mæta í næsta tíma. Þið hafið ennþá viku til þess að skrá ykkur úr þessum kúrs og í einhvern annan og ég hvet ykkur eindregið til þess ef þið ætlið ekki að sinna þessu vel frá fyrsta degi.“
Halldór segir að þetta hafi verið í fyrsta og eina skiptið á háskólagöngu hans þar sem prófessor hvatti nemendur til að skrá sig úr námskeiði. „Auk þess var þetta eini kúrsinn í meistaranáminu þar sem var ekki 10 mínútuna munnlegt lokapróf heldur þriggja tíma skriflegur andskoti.“
Halldór segir að honum hafi fundist þetta í senn fersk og ógnvekjandi byrjun. Kveðst hann hafa mætt undirbúinn ásamt þeim sjö, eða þar um bil, sem ekki höfðu skráð sig úr kúrsinum.
„Þetta var svo auðvitað bæði besti og erfiðasti kúrsinn sem ég tók í náminu. Prófessorinn grillaði okkur miskunnarlaust um hálögfræðileg álitamál og spurningar en að sama skapi var hann sanngjarn, líflegur, metnaðarfullur fyrir okkar hönd og gjörsamlega framúrskarandi kennari, algjörlega brilljant hugsuður. Og ég elskaði þetta, ég bara dýrkaði þetta allt saman, þetta var svona eins og ég hafði ímyndað mér að nám við Oxford eða Harvard væri, en á sama tíma varð ég að viðurkenna að ég átti erfitt uppdráttar, ég þurfti að hafa mig allan við til þess að fylgja umræðunum, satt best að segja var þetta kúrsinn þar sem ég þurfti að horfast í augu við það að ég hafði ofmetið hressilega mína eigin getu á þessu sviði. Ég stóð ítrekað á gati frammi fyrir kröfuhörðu augnaráði prófessorsins, og þurfti að leita ásjár samnemenda minna sem drógu mig að landi. Já, ég elskaði þessa tíma, en um miðja önnina vissi ég að þetta yrði tæpt, ég væri í besta falli að fara að rétt slefa yfir sexuna sem þurfti til að ná.“
Í pistli sínum fjallar Halldór svo um heimsókn Róberts til Tyrklands og veltir upp ýmsum spurningum. Hann er sjálfur á því að það hefði verið órökrétt hjá Róberti að mæta ekki í heimsóknina.
Pistil Halldórs má nálgast í heild sinni hér.
