Hall­dór hjólar í Páley: „Læðist sá grunur að á­hrifa­vald sjó­furstanna á “gömlu góðu Akur­eyri” nái inn á borð lög­reglu­stjórans“

Hall­dór Reynis­son, fyrr­verandi blaða­maður, skrifar harð­orðan pistill í dag um rann­sóknir lög­reglunnar á Norður­landi eystra á fjórum blaða­mönnum.

„Enn hefur lög­reglu­stjórinn á Norður­landi eystra kallað fjóra blaða­menn til yfir­heyrslu vegna tapaðs síma í eigu hús­karls Sam­herja. Enn heyrist ekkert af yfir­heyrslum yfir Sam­herja­mönnum vegna meintar mútu­starf­semi í þróunar­landi – ör­lítið stærra mál en tapaður sími,“ skrifar Hall­dór á Vísi.

„Á árum áður þegar ég starfaði við blaða­mennsku kom það fyrir að valda­miklir ein­staklingar í stjórn­málum sæktu að blaða­mönnum. Í seinni tíð eru fjár­gróða­menn helsta ógnin við góða blaða- og frétta­mennsku á Ís­landi.“

Af hverju skiptir máli að rann­saka Sam­herja­menn og meintar mútur frekar en síma­stuld? Vegna þess að sótt er að lýð­ræðinu og réttar­ríkinu um allan heim – einnig á Ís­landi. Er­lendis eru það auð­menn og harð­stjórar, hér­lendis helst þau sem auði safna. Fólk sem felur jafn­vel peningana sína (stundum aflað úr menguðum sjó kvóta­kerfis) en notar þá svo til að koma höggi á and­stæðinga sína.

„Að manni læðist sá grunur að á­hrifa­vald sjó­furstanna á “gömlu góðu Akur­eyri” nái inn á borð lög­reglu­stjórans þar í bæ. Nema að hann sé svo dug­legur að leita uppi sér­hvern stolinn síma í sínu um­dæmi. Dugnaður sem ætti að vera sér­stökum sak­sóknara til eftir­breytni í að leita uppi peningana í kjöl­fari Sam­herja­manna. Upp í hugann kemur réttar­farið á öldum áður þegar hungrað fólk var hengt fyrir stuld á snæris­spotta á meðan valds­herrar komust upp með að sölsa undir sig lifi­brauð annarra.“

„Stundum er eina vörn lýð­ræðisins “fjórða valdið”, - gagn­rýnir blaða­menn sem sjá það sem hlut­verk sitt að af­hjúpa peninga­slóðina. Blaða­menn sem hafa sann­leiks­leit að leiðar­ljósi. Starfa í þágu “al­manna­hags­muna” eins og það heitir á laga­máli. Feður vest­ræns lýð­ræðis höfðu það í huga þegar þeir brýndu réttinn til frjálsrar frétta­mennsku,“ skrifar Hall­dór

„Kannski ætti norð­lensk lög­gæsla að rétta kúrsinn með því að leita í smiðju norð­lensks skálds frá Gröf á Höfða­st­önd þegar það segir:

Vei þeim dómara´, er veit og sér,

Víst hvað um málið réttast er,

vinnur það þó fyrir vin­skap manns,

að víkja´ af götu sann­leikans,“ skrifar Hall­dór að lokum.