Haldið föngnum af hand­rukkurum í rúma fimm klukku­tíma

Lands­réttur hefur úr­skurðað að fjórir menn, sem á­kærðir eru fyrir frelsis­sviptingu og líkams­á­rás, skuli yfir­gefa dóm­sal meðan fórnar­lambið í málinu gefur skýrslu fyrir dómi.

Áður hafði Héraðs­dómur Norður­lands eystra úr­skurðað að fimmti ein­stak­lingurinn sem á­kærður er í málinu skyldi einnig yfir­gefa dóm­sal. Þeim ein­stak­lingi var ekki gefið að sök of­beldis­brot í málinu og því þótti Lands­rétti það ekki skýr­lega ráðið að nær­vera hans gæti orðið brota­þola til í­þyngingar og haft á­hrif á fram­burð hans.

Fimm­menningunum er gefið að sök að hafa þann 8. febrúar árið 2018 svipt brota­þola frelsi í meira en fimm klukku­stundir til að knýja á um greiðslu skuldar við einn hinna á­kærðu. Var fyrr­nefndum fjórum ein­stak­lingum gefið að sök að hafa beitt brota­þola marg­vís­legu of­beldi og hótað honum frekara of­beldi.

Í vott­orði geð­læknis, sem lagt var fyrir dóminn, kemur fram að fórnar­lamb á­rásarinnar hafi leitað á geð­deild í apríl 2018 vegna eftir­kasta eftir frelsis­sviptingu og líkams­á­rás. Hann hafi upp­lifað stöðugan ótta og að­sóknar­kennd við hand­rukkara, þá sömu og sviptu hann frelsi og beittu hann of­beldi í febrúar 2018.

„Hann hafi bæði verið hræddur um að þeir kæmu heim til hans og veittust að honum eða réðust á hann á víða­vangi. Hann muni á næstunni eiga að gefa skýrslu í saka­máli gegn ætluðum á­rásar­mönnum. Hafi hann sjálfur lýst því að hann treysti sér illa til að gefa skýrslu í dóm­sal að þeim við­stöddum. Segist læknirinn meta það svo að veru­legar líkur séu á því að nær­vera þeirra þegar brota­þoli gefi skýrslu geti orðið honum sér­stak­lega til í­þyngingar og haft á­hrif á fram­burð hans,“ segir í úr­skurði sem féll í Héraðs­dómi Norður­lands eystra þann 6. maí síðast­liðinn.

Sam­kvæmt lögum eiga þeir sem á­kærðir eru rétt á að vera við­staddir aðal­með­ferð máls. Dómari getur þó á­kveðið sam­kvæmt á­kvæðum sömu laga að víkja á­kærða úr dóm­sal meðan vitni gefur skýrslu, telji hann að nær­vera á­kærða geti orðið því sér­stak­lega til í­þyngingar og haft á­hrif á fram­burð þess.

Héraðs­dómur Norður­lands eystra taldi að þessi skil­yrði væru upp­fyllt hvað varðar alla þá fimm sem á­kærðir eru í málinu. Lands­réttur taldi þó að skil­yrðin ættu að­eins við um þá fjóra sem gefið er að sök frelsis­svipting og líkams­á­rás.