„Nei Svandís EKKi gera þetta,“ segir Gylfi Þór Gíslason, lögreglumaður á Vestfjörðum, í athyglisverðri grein sem birtist á vef Vísis í gærkvöldi.
„Heyrði í fréttum um helgina að heilbrigðisráðherra Svandís Svavarsdóttir hygðist leggja frumvarp til laga um afglæpavæða fíkniefni. Ég trúi ekki að ráðherra heilbrigðismála ætli að fara að leggja til að lögleiða neyslu skammta fíkniefna,“ segir Gylfi.
Hann hefur áhyggjur af því að ef neysluskammtar fíkniefna verði lögleiddir gæti orðið vonlaust fyrir lögregluna að taka á þessum málum. Hann nefnir dæmi máli sínu til stuðnings.
„Ef við erum kölluð t.d. út í eitthvert teiti og þar eru upplýsingar um mikið magn fíkniefna. Þá getur sölumaðurinn á staðnum dreift efnunum „í löglegu magni neysluskammta“ á alla í teitinu og sagt þeim að segja að þau eigi efnin. Þessir sölumenn kynna sér fljótt hvernig best er að láta ekki hanka sig í lögunum. Fólkið í teitinu framvísar efnum og sem er þá allt „löglegt magn“ efna og lögreglan gengur út með skottið á milli lappanna hefur engar heimildir til að taka á hlutunum.“
Gylfi kveðst frekar vilja sjá að sett verði í lög að viðurlögin við því að vera tekinn með ólögleg efni verði að viðkomandi verði boðin meðferð eða aðstoð til að losna undan efnunum. „Álíka og hefur verið innleitt í sambandi við heimilisofbeldi. Þ.e. að málum verði fylgt eftir.“
Gylfi segir að hægt væri að bjóða viðkomandi aðstoð við að losna undan fíkniefnadjöflinum, boðin aðgangur að neyslurými á vegum heilbrigðiskerfisins á meðan viðkomandi vinnur í sínum málum.
„Í framhaldi af því er viðkomandi hjálpað til að losna undan fíkninni. Því það er sorglegt að horfa upp á unga fólkið segja við mann, að það geti ekki hætt þessu. Jafnvel ungmenni sem hafa rétt prófað kannabisefni og geta ekki hætt þessu. Þ.e. að verði boðið upp á álíka aðstoð og er fyrir þá sem eru langt leiddir, en ekki á sama stað.“
Gylfi nefnir fleiri dæmi.
„Annað dæmi sem mun blasa við lögreglumönnum ef ákveðin „neyslu skammtur“ verður lögleiddur. Þá eigum við lögreglumenn á hættu með að horfa upp á einhvern aðila ganga hjá. Lögreglan óskar eftir að leita á viðkomandi. Sá hinn sami framvísar „löglegum neysluskammti“. Lögreglan getur því næst horft upp á viðkomandi ganga hjá nokkrum sinnum. Ávallt þegar viðkomandi væri stöðvaður væri hann með „löglegan neysluskammt“ á sér og peninga og viðkomandi gæti farið að ásaka lögreglu um einelti.“
Gylfi er þeirrar skoðunar að aldrei megi gefa eftir með því að réttlæta neyslu þessara efna. „Ég sem lögreglumaður hef horft upp á of marga ánetjast þessu til þess að geta sætt mig við að neysla þessara efna verði leyfð. Nei Svandís EKKi gera þetta.“
