Gunnar Smári Egilsson, fjölmiðlamaður og stofnandi Sósíalistaflokksins, gerir upp ferilinn í viðtali við Reyni Traustason í nýjasta tölublaði Mannlífs í dag. Gunnar Smári kemur víða við í viðtalinu og ræðir meðal annars um barnæskuna sem mótaðist að miklu leyti af áfengisfíkn föður hans, Egils H. Hansen.
Foreldrar Gunnars Smára skildu þegar hann var ungur og segir hann að móðir hans hafi verið af fyrstu kynslóð kvenna sem skilur við „vonlausa manninn“ eins og hann orðar það.
Gunnar Smári tekur fram í viðtalinu að honum þyki afar vænt um báða foreldra sína; móðir hans hafi staðið sig eins og hetja og reynt hvað hún gat að halda fjölskyldunni saman og faðir hans verið með illkynja sjúkdóm sem engin meðferð var til við á sínum tíma.
Gunnar Smári rifjar upp að hann hafi farið til föður síns reglulega en það hafi gengið á ýmsu. Oft hafi faðir hans dottið í það og rifjar Gunnar Smári upp sára minningu í tengslum við það þegar hann var sjö ára.
„Við vorum á handboltaleik. Hann þurfti að fara á salernið og ég fór með honum niður. Hann datt í stiganum, lá bjargarlaus á stigapallinum og pissaði í buxurnar. Fólkið sem gekk fram hjá hló að honum. Enginn hjálpaði eða skeytti um lítinn dreng sem var að reyna að reisa föður sinn á fætur. Það eru svona atburðir sem ég losna ekki við. Ég er alltaf með þennan dreng inni í mér og ég heyri hláturinn enn. Það er inngróið í mig að vantreysta múgnum, þessu samkomulagi og hvað er boðlegt og hvað ekki, hver fær að vera með og hverjum er haldið úti. Og niðri.“
Í viðtalinu við Reyni ræðir Gunnar Smári einnig um eigin áfengisfíkn, ferilinn í fjölmiðlum þar sem hann hefur verið ritstjóri, útgefandi og forstjóri og stofnun Sósíalistaflokksins.
