„Leti Brynjars og annarra Sjálfstæðisflokksmanna er orðið mikið mein á Íslandi,“ segir Gunnar Smári Egilsson, stofnandi Sósíalistaflokksins.
Gunnar Smári gerir ummæli sem Brynjar Níelsson, þingmaður Sjálfstæðisflokksins, lét falla í hlaðvarpsþætti Sölva Tryggvasonar að umtalsefni. Í viðtalinu ræddi Brynjar meðal annars um málefni öryrkja og lýsti hann áhyggjum sínum af fjölda þeirra. Vísir fjallaði um viðtalið.
„Ef það verða áfram svona margir á örorku og atvinnulausir þá er ljóst að samfélagið mun ekki hafa efni á að greiða þó þær bætur sem er verið að greiða í dag,“ sagði hann meðal annars og kallaði eftir því að rannsakað yrði hvort öryrkjar og bótaþegar sigli undir fölsku flaggi.
„Við verðum á einhverjum punkti bara að þora að taka á þessu. Ef fólk er að vinna svart sem er að þiggja bætur á auðvitað bara að rannsaka það sem hver önnur svik, en það er stundum eins og það megi ekki. Við sem samfélag getum ekki leyft okkur það til lengdar að fjölga bara endalaust fólki á bótum án þess að skoða að það sé örugglega allt saman fólk sem raunverulega á að vera á þessum bótum.“
Gunnar Smári gefur lítið fyrir málflutning Brynjars.
„Ef Brynjar Níelsson væri ekki eins latur og hann er væri hann líklega búinn að átta sig á þessi kenning nýfrjálshyggjunöttara að öryrkjar væru umvörpum að ljúga sig á örorkubætur (og þar með til sárrar fátæktar) er ekkert meira en þetta; kenning fleygt fram að fólki sem er veikt af fátækraandúð og mannfyrirlitningu,“ segir hann í innleggi sem hann birti í Facebook-spjallhópi Sósíalistaflokksins.
Hann segir að öll svik gagnvart hinu opinbera séu framin af hinum ríku sem áætlað er að svíki um 80 til 100 milljarða króna undan skatti á ári hverju, tvöfalt það sem ríkið greiðir í örorkulífeyri.
„Erlendar rannsóknir benda til að hin allra ríkustu svíki að meðaltali um 1/3 tekna sinna undan skatti. Það gefur tilefni til að setja allt auðugt fólk undir stöðuga skattrannsókn, enda myndi sú vinna borga sig margfalt. Leti Brynjars og annarra Sjálfstæðisflokksmanna er orðið mikið mein á Íslandi. Við þurfum t.d. að þola að þeir hafa ekki nennt að endurnýja sig hugmyndafræðilega og eru enn að tala út frá hugmyndaheimi nýfrjálshyggjunnar sem í öðrum löndum hefur verið lýst dauð og verið hent á öskuhauga, brennd þar eða urðuð. Hér hampa Sjálfstæðisflokksmenn líkinu, aldeilis ónæmir fyrir dauninum sem leggur af því.“