Gunnar Smári: Fólk geri eins og þing­menn og hætti að mæta í vinnu á föstu­dögum

Gunnar Smári Egils­son, stofnandi Sósíal­ista­flokksins, leggur til að fólk taki Al­þingi sér til fyrir­myndar og hætti að mæta í vinnuna á föstu­dögum.

Gunnar gerir ný­lega frétt RÚV að um­tals­efni en sam­kvæmt henni mun vinnu­vika þing­manna breytast. Þannig verða ekki þing­fundir á mánu­dögum og hvorki þing­fundir né nefndar­fundir á föstu­dögum. Á mánu­dögum er gert ráð fyrir að nefndar­fundir standi frá klukkan 9-11 og frá 15-17, en þar á milli verði fundir í þing­flokkum.

Um er að ræða hluta af til­rauna­verk­efni þingsins í tengslum við inn­leiðingu á styttingu vinnu­vikunnar.

„Mér finnst að fólk eigi að taka þessu sem al­mennum reglum og hætta að mæta til vinnu á föstu­dögum,“ segir Gunnar Smári í inn­leggi á Face­book-síðu Sósíal­ista­flokksins.

Hann segir að sam­kvæmt þessu sé auð­velt að koma á fjögurra daga vinnu­viku.

„Í leik­skólunum er fólk að versla með kaffi­tíma og leyfi til að skreppa til tann­læknis í skiptum fyrir að fá að fara 13 mínútum fyrr heim. Þing­mennirnir stúta hins vegar föstu­deginum án erfiðis og halda eftir öllum fríðindum. Magnaður hópur. Lætur ekkert stöðva sig í sókn eftir meiri vel­ferð og þægindum ... fyrir sjálfan sig.“

Mörður Árna­son, fyrr­verandi þing­maður Sam­fylkingarinnar, minnir Gunnar Smára á að þing­fundir séu ekki það sama og þing­vinna. Þing­fundir á föstu­dögum hafi verið undan­tekning áður en breytingin tók gildi. Því sé málið ekki eins ein­falt og Gunnar Smári stillir því upp.

„Þing­menn hafa litla form­lega vinnu­skyldu og lítið sagt við því þótt út af bregði með mætingar á þing- og nefndar­fundi, at­kvæða­greiðslur. Veit ekki hvernig það ætti að vera öðru­vísi. Það eru ekki endi­lega bestu þing­mennirnir sem alltaf hanga við Austur­völl. Lands­byggðar­menn fara oft í hérað á föstu­dögum -- mér nýttust þeir vel í sam­fellda vinnu, lestur, skrift og sam­töl. Það er ansi mikið hangs þessa þing­fundar­daga ef maður þarf að fylgjast með. Það sem al­vöru-þing­maður hér þarf um­fram allt er meiri að­stoð, helst sér­staka að­stoðar­menn. -- En það eru alls staðar letingjar og líka í þing­flokkunum.“