Gunnar Rúnar æfur og segir um­mæli borgar­full­trúa ó­á­sættan­leg: „Við­talið var eins og grínskets úr Fóst­bræðum“

Gunnar Rúnar Svein­björns­son, upp­lýsinga­full­trúi lög­reglunnar á höfuð­borgar­svæðinu og íbúi í Reyni­svatns­ási í Reykja­vík hefur fengið sig full­saddan af að­gerðar­leysi borgarinnar í snjó­mokstri.

„Enn eina ferðina er allt í rugli þegar snjó­mokstur í Reykja­vík er annars vegar og sem fyrr er borgar­stjórnar­meiri­hlutinn al­gjör­lega úti á túni í þessu máli sem mörgum öðrum. Þegar allt var búið að vera í „steik,“ í borginni heila helgi mætir for­maður um­hverfis- og skipu­lags­ráðs, borgar­full­trúinn Alexandra Briem, í beina út­sendingu RÚV á sunnu­dags­kvöld og segir m.a. þetta: „Svo er stefnan að fara í að taka húsa­götur síð­degis í dag og í kvöld.“ Já, ein­mitt! Ekki gekk það nú eftir enda allt­of fá snjó­ruðnings­tæki að störfum,“ skrifar Gunnar Rúnar í pistli á Vísi sem heitir And­skotans fokking fokk.

„Spurning um að Dagur og fé­lagar hringi í ná­granna­sveitar­fé­lögin og spyrji hvernig hægt sé að verða sér út um snjó­ruðnings­tæki. Það er ljóst að kjörnir full­trúar okkar þurfa hjálp. Dæmin sanna að þeir eru ó­færir um að bregðast við snjó­komu og ó­færð, sem þó er ár­legur við­burður í borginni. Fólk er ekki búið að gleyma getu­leysi borgar­yfir­valda síðasta vetur. Þá var á­standið líka hörmu­legt.“

„En það er lík­lega borin von að úr þessu rætist, en í fyrr­nefndu sjón­varps­við­tali mátti líka heyra full­trúa borgarinnar segja þetta: „Við erum með stýri­hóp um endur­skoðun á þjónustu­hand­bók vetrar­þjónustu hjá Reykja­víkur­borg. Þá erum við taka inn þessar lexíur frá því í fyrra…“ Nei, þið hafið ekkert lært. Á­standið hefur ekki batnað, það sjá það allir. Við­talið var annars eins og grínskets úr Fóst­bræðum, sem verður ekki alveg eins fyndið þegar á­horf­endur sitja fastir heima hjá sér ó­færðinni. Besti vinur aðal, Einar Þor­steins­son, er á­líka brattur í ó­færðinni og aðrir í borgar­stjórnar­meiri­hlutanum og mætti á Bylgjuna á mánu­dags­morgun og sagði moksturinn ganga á­gæt­lega. Og gat þess líka að það væri búið að skafa götuna hjá honum. Talandi um að strá salti í sárin.“

Gunnar Rúnar titlar sig sem íbúi í Reykja­vík og tekur fram hann búi í póst­númeri 113

„Því nær­tækast að nefna hverfið sem dæmi um ömur­lega þjónustu hvað við­víkur snjó­mokstri. Inn í það eru tvær aksturs­leiðir og eru báðar um Hauk­dæla­braut, sem liggur í eins­konar boga í gegnum hverfið. Aðrar götur í hverfinu og botn­langar tengjast allar við Hauk­dæla­braut og því nauð­syn­legt að hún sé mokuð. Að sjá þar snjó­ruðnings­tæki á vegum borgarinnar er hins vegar ó­lík­legra heldur en að sjá geir­fugl.“

„Þeir í­búar sem þó ná að moka sig út úr öðrum götum og botn­löngum í hverfinu eru jafn fastir og áður. Þessu verður að breyta strax og setja þann hluta Hauk­dæla­brautar í for­gang sem tengir hana við aðrar götur og botn­langa. Að öðrum kosti sitja allir fastir í hverfinu. Um helgina myndaðist slóði sunnan megin Hauk­dæla­brautar og þá var hægt að komast út úr hverfinu við illan leik. Að mæta þar bíl sem kom úr gang­stæðri átt var að sjálf­sögðu von­laust. Á sama tíma var kol­ó­fært norðan Hauk­dæla­brautar við hina aksturs­leiðina út úr hverfinu.“

„Þegar þetta er skrifað á fjórða degi ó­færðar er farið að reyna á þolin­mæðina. Er til of mikils mælst að borgar­yfir­völd sinni grunn­þjónustu eins og snjó­mokstri. Og þá er ég ekki að tala um mokstur húsa­gatna. Það væri lík­lega of langt gengið. Heldur bara gatna til að komast út úr hverfum borgarinnar. Er það, eitt og sér, ó­eðli­leg krafa?“ Skrifar Gunnar að lokum.