Útvarpsmaðurinn Gunnlaugur Helgason, betur þekktur sem Gulli Helga, skellti sér til Ítalíu fyrir skemmstu ásamt hópi Íslendinga.
Gulli ræddi þetta í útvarpsþættinum Bítið á Bylgjunni í gærmorgun og bar saman stöðu mála þar í landi og svo á Íslandi þar sem nokkuð harðar takmarkanir eru í gildi, að minnsta kosti þegar kemur að landamærunum.
Enginn að pæla í þessu
„Þetta var ótrúlegt. Maður þurfti náttúrulega að vera með öll vottorð tilbúin, og skrá sig inn í landið, hvar þú ætlaðir að vera og svo framvegis. Svo lendum við í Mílanó og fólk var með grímur, það var spritt út um allt,“ sagði Gulli sem segist svo hafa velt fyrir sér hvort og þá hvenær hópurinn þyrfti að sýna umrædd vottorð. Það hafi ekki komið til þess.
„Það var enginn að pæla í þessu. Við löbbuðum reyndar í gegnum einhvern hitaskanna sem ég tók ekki eftir. Það var einhver sem benti okkur á það,“ sagði Gulli en hópurinn fór svo á hótel þar sem var grímuskylda innan dyra, svo sem í matsal auk þess sem fólk sprittaði á sér hendur.
Eins og Reykjavík á menningarnótt
Gulli dvaldi á sumarleyfisstað sem heitir Riccione og er sunnan Rimini. Hann segir að miðbærinn þar hafi verið troðinn af fólki.
„Hann var eins og Reykjavík á menningarnótt á hverju einasta kvöldi. Það var bara troðfullt af fólki. Þetta voru aðallega Ítalir í sumarfríi og þegar farið var að þrengja að fólki þá setti fólk upp grímur, sumir voru ekki með grímu. Allir veitingastaðir voru opnir og svo fór ég inn á heimasíðuna hjá heilbrigðisráðuneyti Ítalíu og Ítalía er bara hvít. Það er allt í gangi þar, eðlilegt líf þannig séð,“ sagði Gulli sem kveðst þó ekki hafa kynnt sér hvernig málum var háttað á næturklúbbunum enda yfirleitt sofnaður um klukkan 23.
Drepsótt á Íslandi?
Gulli segir að þegar hann kom heim til Íslands hafi staðan þó verið dálítið önnur.
„Svo kom ég heim og það var bara eins og það væri drepsótt í gangi miðað við þarna úti,“ segir Gulli sem þurfti að fylla út form á vef Heilsuveru og sýna svo fram á það að hann hefði fyllt þau út. Þegar komið var framhjá tollinum byrjaði fjörið.
„Þá þurftirðu að sýna bólusetningarvottorð,“ sagði hann en honum stóð til boða að fara í sýnatöku strax eða eftir 48 klukkustundir. Þar sem Gulli var á leið til vinnu valdi hann að fara strax í skimun.
„Það var mjög áhugavert. Pinninn ofan í kok og upp í nefið. Þú sást ekki inn á svæðið. Maður heyrði fólk kúgast alveg hægri vinstri,“ sagði Gulli hlæjandi og gerði kokhljóð. Hann vaknaði svo daginn eftir, aumur í hálsinum, og segist hafa velt því fyrir sér hvort hann væri kominn með eitthvað í hálsinn.
„En þá var þetta bara eftir pinnann. Ég sá ég að það voru ruslafötur með svörtum plastpoka við hliðina og þetta var ekki til að henda ruslinu í. Þetta var bara ef þú þurftir að gubba. Þetta var mjög merkilegt.“
Heimir Karlsson, annar stjórnandi Bítisins, spurði Gulla hvort hann teldi að yfirvöld hér á landi gengju of langt. „Á ég að labba út á þetta jarðsprengjusvæði,“ spurði hann og hló. „Jú, mér finnst það. Kannski var ég bara ofboðslega heppinn að smitast ekki,“ sagði Gulli sem tók þó fram að enginn úr þessum 16 manna hópi hafi smitast. Þá tók hann fram að Ítalir hefðu vissulega farið illa út úr faraldrinum í byrjun hans en nú séu hjól samfélagsins farin að snúast á nýjan leik svo um munar.
