Ritdeilur þeirra Guðna Ágústssonar og Steingríms J. Sigfússonar halda áfram í Morgunblaðinu í dag. Þeir hafa skipst á nokkrum vel völdum orðum að undanförnu, eða síðan Guðni reið á vaðið og gagnrýndi Steingrím vegna frumvarps um hálendisþjóðgarð og „hinn grenjandi minnihluta“.
Steingrímur svaraði Guðna á föstudag og hefur Guðni nú brugðist við með annarri grein sinni á stuttum tíma. Þar talar hann um „hinn margbreytilega“ Steingrím J. Sigfússon og dregur upp mynd „af hinum tvíhöfða Steingrími J. Sigfússyni“ eins og hann orðar það.
Guðni fer þar yfir ýmis mál á löngum stjórnmálaferli Steingríms og sendir honum nokkrar eitraðar pillur. Hann rifjar til dæmis upp að fyrir kosningar 2009 hafi Steingrímur sagt að á hans vakt yrði aldrei sótt um aðild að ESB.
„Hins vegar var það fyrsta verk ríkisstjórnar hans og Jóhönnu Sigurðardóttur að sækja um aðild. Þetta var gert með braki og bramli í flokki vinstri-grænna og enginn gleymir hvernig félagar hans voru lamdir og uppnefndir „villikettir“. Þá missti foringinn fimm þingmenn fyrir borð en kosningaloforðið varð að svikamyllu.“
Þá talar hann um skjaldborgina frægu sem ríkisstjórn Jóhönnu og Steingríms ætlaði að slá um heimilin. „Allir muna að fjármálaráðherrann hafðist lítið að þegar þúsundir fólks misstu heimilin sín vegna hrunsins,“ segir Guðni en Steingrímur var sem kunnugt er fjármálaráðherra árunum 2009 til 2011.
Guðni rifjar svo upp Icesave-málið og kröfu Breta og Hollendinga um að Íslendingar þyrftu að borga. „Þjóðin hafnaði öllum kröfum um að borga þessa vitleysu. Ólafur Ragnar forseti hafði enn lagt vinstrimenn á lær sér.“
Guðni segir að þetta sé brot af því „merkilegasta“ sem drifið hefur á daga Steingríms í þeirri „löngu eilífð“ sem hann hefur starfað á Alþingi.
„Eitt er víst að þú átt langflestar ræður sem þingmaður hefur flutt á Alþingi í þúsund ár. En þær vitna um breytilegan og frjálslyndan mann sem kann að skipta um skoðun, enda miklar breytingar átt sér stað frá 1983 til 2020. En óskaplega finnst mér vænt um að þú reifst þig undan grímunni, sýndir þitt rétta andlit og hættir að leika eitthvað allt annað en sjálfan þig.“