Guðni Ágústsson, fyrrverandi formaður Framsóknarflokksins, er ánægður með þá hugmynd Lilju Alfreðsdóttur viðskiptaráðherra að hækka bankaskatt fari bankarnir sjálfir ekki að útfæra leið til að nýta hagnað sinn betur til að styðja við heimili og fyrirtæki í landinu.
Guðni gerir hugmynd Lilju að umtalsefni í aðsendri grein í Morgunblaðinu í dag og styður hana heilshugar.
„Eins og við mátti búast hefur Lilja Alfreðsdóttir feril sinn sem viðskiptaráðherra með róttækum hugmyndum sem vert er að gefa gaum. Vangaveltur hennar um að sækja í yfir 81 milljarðs króna ofurgróða bankanna og nýta til að greiða niður vexti fólksins í landinu eru ekki einungis róttækar og réttlætanlegar heldur skynsamlegar út frá mörgum sjónarhornum.“
Guðni bendir á að hagnaður bankanna sé svo mikill að fyrir hann mætti kaupa 1.350 meðalstórar íbúðir á fasteignamarkaði á ári.
„Það er galið. Og Lilja veit hvað hún syngur. Oft var það svo að á þing og í forystu flokkanna vantaði fólk með reynslu og þekkingu í efnahags- og peningamálum. Lilja er kærkomin undantekning frá þeirri reglu. Hún er eldklár stjórnmálamaður sem hefur mikla þekkingu á banka- og efnahagsmálum enda kom hún að endurreisn landsins eftir hrunið sem starfsmaður Seðlabankans og aðstoðarmaður forsætisráðherra á mikilvægum tímum. Hafði unnið áður hjá Alþjóðagjaldeyrissjóðnum. Ekki er vafi á því að bakgrunnur hennar og reynsluheimur muni nýtast henni vel í stóli viðskiptaráðherra og af því mun þjóðin njóta góðs.“
Guðni segist vona að hlustað verði á hugmyndir Lilju við ríkisstjórnarborðið um ofsahagnað bankanna.
„Fyrstu skrefin í þá átt getur ráðherranefnd um efnahagsmál tekið. Í henni sitja auk Lilju Alfreðsdóttur viðskiptaráðherra þau Bjarni Benediktsson fjármálaráðherra og Katrín Jakobsdóttir forsætisráðherra, sem að auki eru formenn flokka sinna. Gefi þessi þungavigtarráðherranefnd tóninn gætu þingheimur og stjórnvöld siglt þessari snilldarhugmynd í höfn á augabragði. Kærkominn búhnykkur heimilanna í landinu yrði um leið tafarlaust að veruleika. Stundum getur pólitíkin nefnilega bæði hugsað hratt og hrundið málum í framkvæmd án þess að marinera þau fyrst mánuðum eða misserum saman í nefndum.“