Guð­mundur minnist góðs vinar: „Ég var ekki lengi að taka á­kvörðun“

Guð­mundur Þórður Guð­munds­son, lands­liðs­þjálfari karla í hand­bolta, minnist vinar síns, Alexei Trú­fan, sem lést á dögunum, 61 árs að aldri.

Alexei er mörgum ís­lenskum hand­bolta­unn­endum að góðu kunnur en hann var í hópi allra bestu leik­manna efstu deildar meðan hann spilaði í deildinni á tíunda ára­tug liðinnar aldar.

Guð­mundur rifjar upp í hjart­næmri færslu á Face­book þegar hann fór til Moskvu til að skoða leik­mann fyrir hand­bolta­lið Víkings. Leik­maðurinn sem um ræðir var Alexei Trú­fan.

„Til stóð að skoða Alexei á æfingu með liðinu sem hann spilaði með. Þjálfari liðsins var Youri Klimov ð­marg­reyndur fyrr­verandi leikmaður Sovéska lands­liðsins og varð hann m.a. Ólympíu­meistari með liðinu í Mont­real árið 1976. En þegar ég kom í í­þrótta­húsið voru þar að­eins þjálfarinn Youri Klimov, Alexei Trufan og 1 mark­maður. Ég man að ég lét Alex skjóta á markið, hlaupa hraða­upp­hlaup og svo tók hann varnar­skref sem ég bað hann um. Ég var ekki lengi að taka á­kvörðun,“ segir Guð­mundur.

Svo fór að Alexei skrifaði undir samning við Víkinga og naut fé­lagið góðs af kröftum hans um tíma.

„Hann var stór­kost­legur leik­maður. Yfir­burða varnar­maður og mjög góður sóknar­maður. Hann var ó­sér­hlífinn og frá­bær keppnis­maður. Það var góð til­finning að spila við hliðina á honum. Eftir að hafa spilað frá­bær­lega fyrir Víking tók við far­sæll ferill m.a. með UMFA og FH,“ segir Guð­mundur.

Í upp­rifjun Vísis um Alexei Trú­fan sem birtist í gær kom meðal annars fram að hann hafi leikið lykil­hlut­verk í vörn Aftur­eldingar þegar liðið vann deildar­meistara­titilinn tíma­bilið 1996/97. Trú­fan lék einnig nokkra leiki með Val tíma­bilið 2002/03 en þá var hann kominn vel yfir fer­tugt. Sannar­lega frá­bær í­þrótta­maður.

Guð­mundur segir að hann hafi til­einkað honum þa sem kallað er að taka „Trú­fan“ þegar glímt er við línu­menn. „Hann kom með nýja vídd inn í ís­lenskan hand­bolta hvað varnar­leik varðar. Blessuð sé minning þessa góða drengs,“ segir Guð­mundur að lokum.