Guð­mundi brugðið: Vonar að saga Ásu verði til þess að þessar raddir þagni

Guð­mundi Andra Thors­syni, þing­manni Sam­fylkingarinnar, var brugðið þegar hann las við­tal við Ásu M. Ólafs­dóttur í sunnu­dags­blaði Morgun­blaðsins um helgina. Ása er fyrr­verandi sam­starfs­kona Guð­mundar hjá Máli og menningu og Eddu.

Í við­talinu sagði Ása reynslu sína af því að greinast með CO­VID-19. Sex mánuðir eru síðan hún greindist en hún er enn að glíma við eftir­köst veirunnar.

„Ég er 52 ára göm­ul og hef gengið í gegn­um ýmis veik­indi og ég hef fætt barn. En ég get sagt þér, mér hef­ur aldrei liðið jafn illa og á þess­um tíma. Ég man eft­ir þrem­ur skipt­um sem mér leið svo illa að ég hugsaði: „jæja, er komið að því, er ég virki­­lega að deyja?,“ sagði hún meðal annars í við­talinu um fyrstu vikurnar eftir að hún veiktist.

Hún sagði að fram­farirnar eftir greiningu hefðu verið hægar, tvö skref á­fram og eitt skref aftur á bak. „Ef ég horfi til baka sé ég að ofsa­þreytu­­köst­in eru færri núna og þau eru ekki jafn svaka­­lega erfið,“ sagði hún meðal annars.

Guð­mundur skrifar hug­leiðingar um málið á Face­book-síðu sinna og viður­kennir að honum hafi brugðið við lestur við­talsins.

„Vonandi verður það og önnur sam­bæri­leg til þess að hljóðni þessar raddir sem farnar eru að verða há­værari - einkum úr hægra horni stjórn­málanna - um að slaka eigi á veiru­vörnunum, með til­heyrandi vanga­veltum um að allir þurfi nú að deyja úr ein­hverju og ekki dugi að setja allt á aðra hliðina í þjóð­fé­laginu til að vernda bara ör­lítið brota­brot af broti lands­manna.“

Guð­mundur segir aug­ljóst að um mjög skæðan sjúk­dóm geti verið að ræða og mörg dæmi séu um ein­stak­linga sem eru lengi að ná fyrri kröftum. „Því fer víðs fjarri að hér hafi myndast hjarðó­næmi og við verðum að halda veirunni í skefjum svo að þessi far­aldur gjósi ekki aftur upp.“

Þó nokkrar um­ræður fara fram undir færslu Guð­mundar og meðal þeirra sem blanda sér í málið er Hannes Hólm­steinn Gissurar­son, prófessor í stjórn­mála­fræði.

„Þið hafið engar á­hyggjur af at­vinnu­lífinu, af því að ykkar kjós­endur eru opin­berir starfs­menn, sem þurfa ekki að óttast um vinnuna sína. Þessir kjós­endur sitja í vinnunni við tölvuna og setja Like við færslur ykkar Þor­valdar Gylfa­sonar og Stefáns Ólafs­sonar. Kostnaðurinn af að­gerðunum falla ó­skiptar á herðar þeirra, sem skapa verð­mætin í landinu.“

Einn segir að fjölmiðlar séu að gera út á „tilfinningaklám“ og ala á sótthræðslu. Egill Helgason fjölmiðlamaður segir ósmekklegt að tala um tilfinningaklám og bendir á fleiri dæmi en frásögn Ásu. „Það er semsé ekki bara spurning um líf og dauða, heldur getur pestin rænt fólk heilsunni - hugsanlega fyrir lífstíð.“