Guðbjörg Snót Jónsdóttir, guðfræðingur og fræðimaður, ætlar ekki að fara í bólusetningu gegn COVID-19. Hún segist aldrei hafa farið í inflúensusprautur á veturna enda ekki þurft þess.
Þetta er meðal þess sem kemur fram í aðsendri grein Guðbjargar í Morgunblaðinu í dag. Í greininni fer hún yfir kosti hvannarinnar og annarra jurta sem finnast í náttúru Íslands. Hún segir að grösin verndi hana fyrir umgangspestum og veirusýkingum, sérstaklega hvönnin.
„Ég er ein af þeim, sem hæstvirtir ráðherrar forsætis- og heilbrigðismála vilja ná tali af, því að ég er óbólusett og hef mínar eðlilegu ástæður fyrir því. Þess vegna vona ég, að þær ágætu vinkonur lesi þetta,“ segir Guðbjörg í byrjun greinarinnar.
Hún rifjar upp að á níunda áratug liðinnar aldar hafi hún orðið ofnæmissjúk og haft ofnæmi fyrir öllum aukaefnum, svokölluðum E-efnum, í matnum. Þá segist hún einnig hafa fengið lyfjaofnæmi með þeim afleiðingum að hún átti í miklum erfiðleikum með að taka lyf. Þetta varð til þess að hún fór að kynna sér grasalækningar með góðum árangri.
„Við notkun jurtaseyða og jurtatesins, sem ég blandaði, fylgdi bætt og betri heilsa, og ég fór að taka eftir því, að ég var ekki eins næm fyrir sjúkdómum og fyrr. Grösin vernduðu mig fyrir umgangspestum og veirusýkingum greinilega, og hafa gert það til þessa. Sérstaklega hefur hvönnin verið góð þar, svo og brenninetlan, vallhumallinn, fjallagrösin og blóðbergið. Ég hef aldrei farið í inflúensusprautur á veturna, og hef heldur ekki þurft þess, því að ég veit, að hvönnin ver mig fyrir öllum pestum, enda verður mér sjaldan misdægurt enn þann dag í dag, og fljót að ná því úr mér, sem kann að koma í mig, þar sem grösin eru líka fljót að hreinsa það úr mér,“ segir hún meðal annars í grein sinni.
Hún segist nokkuð viss um að hún muni ekki þola bóluefnin og meðal annars af þeim sökum muni hún ekki þiggja bólusetningu.
„Svo er verið að tala um hin og önnur afbrigðin, sem ekki er vitað, hvort bóluefnin ráði við, fyrir nú utan mismuninn á þessum bóluefnum, svo að ég treysti engu þeirra til þess að verja mig á við jurtirnar, enda spyr hvönnin ekki að því, hvað veiran eða afbrigðið heitir; hún ræðst til atlögu við þetta allt saman. Þar sem ég er nokkuð viss um, að ég muni ekki þola bóluefnin frekar en annað lyfjakyns, þá leyfi ég mér að afþakka bólusetningu, hvað sem hver segir, og læt hvönnina og aðrar góðar jurtir verja mig áfram fyrir öllum veirum, bakteríum og sjúkdómum og halda í mér lífinu, eins og þau hafa gert hingað til, þangað til Guði þóknast að taka mig til sín. Ef ykkur væri sama, þá er þetta sama og þegið, kæru ráðherrar.“
