Glúmur reiddist á Te og kaffi: „Þá var mér nóg boðið og reis upp“

Glúmur Bald­vins­son, sonur Jóns Bald­vins og Bryn­dísar Schram og fram­bjóðandi Frjáls­lynda lýð­ræðis­flokksins í síðustu Al­þingis­kosningum, ber þjónustu Te og kaffi á Lauga­veginum ekki góða söguna í færslu á Face­book.

Hann fór inn í góðu skapi en það entist ekki lengi: „Vaknaði í góðu skapi í morgun og á­kvað að tríta mig vel og inni­lega. Svo ég brá mér á Lauga­veginn og ruddist glað­hlakka­legur inná Te og Kaffi. Bauð góðan dag á minni al­kunnu vest­firsku, tók ofan hattinn og tyllti mér við næsta lausa borð og beið með bros á vör eftir þjónustu fullur þolin­mæði hins hamingju­sama manns sem aldrei hefur gert konu mein,“ segir Glúmur.

Kaffi­húsa­ferð Glúms súrnaði þó fljótt: „En viti menn. Þessi gleði entist skammt. Eftir ó­bæri­lega bið sem eini kúnninn á móti fjórum starfs­mönnum vogaði ég mér að kalla á einn gler­augnagláminn sem þusti fram­hjá mér án þess að virða mig við­lits og segja: can I have a cafe latte plea­se?“ segir Glúmur.

Upp ­hófst þá ó­trú­leg at­burða­rás: „Þá kom ó­ráðs­svipur á minn sem hváði What? Ég aftur: Cafe latte thanks. Maðurinn roðnaði af upp­strektri reiði eða skilnings­leysi og virtist ekki skilja hug­takið latte í miðju kaffi­húsi. Svo ég spyr á ís­lensku en þá fer maðurinn í geð­rof og skildi ekkert,“ segir Glúmur.

Hann öskraði á af­greiðslu­fólkið: „Þá var mér nóg boðið og reis upp og gekk að kassanum þar sem stúlkur stóðu í að­gerðar­leysi og æpti: get ég fengið fucking cafe latte pretty plea­se with sugar on top? Takk.“

Það eru skýrar reglur inni á Te og kaffi: „Þá varð uppi japl jaml og fuður. Upp­úr dúrnum kom að ég mátti ekki panta latte sitjandi heldur standandi. Við svo búið rauk ég út og brosið fokið útí veður og vind. Cafe latte standandi my arse! segir Glúmur af mis­heppnaðri kaffi­húsa­ferð sinni.

Nokkrir Face­book vinir Glúms taka undir með honum. Ó­lína Þor­varðar­dóttir, fyrrum Al­þingis­kona, kveðst ekki hafa á­huga á því að fara nokkurn tímann aftur á þennan til­tekna stað: „Það getur raunar verið skrýtið að koma inn á Te og kaffi á Lauga­veginum. Ég fór þaðan út í fyrra vetur eftir orða­skipti sem ég hirði ekki um að rekja frekar, en urðu til þess að mig langar ekki þangað inn aftur. Ekki þannig að mér hafi verið sýndur dóna­skapur - ekki beint - en samt full­komið vilja­leysi til þess að veita sjálf­sagða þjónustu. Í af­greiðslunni var ungt fólk með hugann við eitt­hvað allt annað en óskir við­skipta­vina,“ segir Ó­lína.

Þá baunar Sigurður nokkur á Glúm: „Ég er farinn að hallast á þá skoðun að þú sért maður á röngum stað miðað við ca 4 seinustu mánuði. Þetta miðað við kosningu og seinustu at­vik á is­landi! Sagt og skrifað án á­byrgðar! Njóttu lífsins minn kæri.“

Glúmur svarar og tekur undir með Sigurði: „að líkindum rétt. Á og átti aldrei heima hér. Fremur í Latt­elandi.“

Þor­björn nokkur sér högg­stað á Glúmi: „Ég held að það væri best fyrir þig að hita þitt kaffi heima hjá þér, með speigil fyrir framan þig því þá getur þú rifið kjaft og skammast við sjálfan þig.“

Það er spurning hvort Glúmur muni gera sér ferð á kaffi­hús á næstunni...