„Ég gleymi því aldrei þegar ég þurfti fyrst að fá læknisaðstoð eftir að ég flutti suður með sjó í Sandgerði, þá 14 ára gömul,“ segir Fríða Stefánsdóttir, formaður bæjarráðs Suðurnesjabæjar, í aðsendri grein á Vísi.
Suðurnesjabær er sveitarfélag á Reykjanesi sem varð til með sameiningu Sandgerðisbæjar og Garðs sumarið 2018. Íbúar þar eru rúmlega 3.600 og gagnrýnir Fríða að íbúar þar séu hvorki með heimilislækni né aðgengi að heilsugæslu í heimabyggð.
Fríða flutti frá Akranesi, eftir að hafa búið í Reykjavík, til Sandgerðis þegar hún var 14 ára og viðurkennir hún fúslega að hafa aldrei þekkt neitt annað en að vera með heimilislækni.
„Þegar ég þurfti svo á læknishjálp að halda sótti ég þjónustu til heilsugæslunnar í Reykjanesbæ, þar sem ekki var heilsugæsla í minni heimabyggð Sandgerði. Mamma spurði, eins og sjálfsagt var, hvort við gætum fengið að skrá okkur hjá heimilislækni. Svarið kom okkur í opna skjöldu sem var einfaldlega: Það er enginn með heimilislækni á Suðurnesjum, sú þjónusta er ekki í boði fyrir Suðurnesjamenn.“
Fríða segir að nú rúmum 20 árum síðar sé þjónustan enn afar takmörkuð. Spyr hún hversu lengi ríkið eigi að komast upp með að framfylgja ekki lögum og hversu lengi sveitarstjórnarmenn þurfi að þrýsta á ríkið að bregðast við.
„Nú erum við hjá Suðurnesjabæ búin að sýna framkvæmdastjóra HSS mögulegt húsnæði fyrir heilsugæslu og erum tilbúin að gera allt sem í okkar valdi stendur til að koma til móts við ríkið til að fá þessa grunnþjónustu í sveitarfélagið. En við fáum engar nýjar upplýsingar og engin er uppbyggingin. Ekki nóg með að fá ekki heilsugæslu heldur fengum við einnig neitun frá ríkinu um dagdvalarþjónustu í sveitarfélaginu, þrátt fyrir að sveitarfélagið væri búið að finna tilbúið húsnæði fyrir dvölina og ekki gert ráð fyrir því á fjárlögum næstu ára. Ríkið starfrækir enga þjónustu í Suðurnesjabæ, þrátt fyrir að við séum 16. stærsta sveitarfélag landsins af 72.“
Fríða veltir fyrir sér hvort ráðamönnum þjóðarinnar þyki Suðurnesjamenn vera annars flokks fólk, jafnvel ofurmenni sem veikjast sjaldnar og þurfa þar af leiðandi ekki heilsugæslu í heimabyggð.
„Nú skora ég á ríkið og heilbrigðisráðherra að setja heilsugæslu í Suðurnesjabæ á dagskrá. Tökum samtalið og vinnum saman að hag íbúa,“ segir hún.