„En nei, línuvillt. Raunveruleikinn sem blasir við er lokun 20. júní og ekki opnað aftur að hausti eins og venja er til,“ segir dr. Ragnheiður Jónsdóttir, stofnandi Hannesarholts, í aðsendri grein í Morgunblaðinu í dag.
Þar fjallar Ragnheiður um þá miklu óvissu sem ríkir um rekstur sjálfseignarstofnunarinnar Hannesarholts við Grundarstíg í Reykjavík. Ragnheiður segir ljóst að áfram verði ekki haldið án aðkomu stjórnvalda en Hannesarholt hefur notið stuðnings hollvina og stofnenda frá upphafi.
Farið línuvillt
Ragnheiður segir í grein sinni að gleðin hafi verið mikil eitt augnablik um liðna helgi þegar misritun í Fréttablaðinu tilkynnti um styrki Reykjavíkur til menningarmála. Þar á meðal um 23 milljónir króna til handa Hannesarholti. Sama dag hafði öllum starfsmönnum verið sagt upp störfum og segir Ragnheiður að fjárhæðin hefði nánast bjargað rekstri Hannesarholts á ársgrundvelli. Því miður var farið línuvillt og því blasir lokun við.
„Saga borgarmenningar í Reykjavík spannar um hundrað ár og þegar húsið á Grundarstíg 10 var byggt, sem hýsir Hannesarholt, bjó helmingur þjóðarinnar í torfhúsum. Gestir hafa notið þess að stíga inn í söguna og anda að sér liðnum tíma. Kynslóðirnar sitja saman og drekka í sig minningar hver annarrar, ömmur, afar, börn, barnabörn í heimilislegri umgjörð Hannesarholts. Á sama hátt og húsið stendur á mótum tveggja tíma, þegar steinsteypuöldin tók við af torfhúsaöldinni, stendur Hannes Hafstein, maðurinn sem byggði húsið, líka á mótum tveggja tíma. Með nýfengið frelsi til athafna kom það í hlut Hannesar Hafstein að fara fyrir ýmsum framfaramálum sem lengi höfðu verið í undirbúningi, eins og innleiðingu símans, skólaskyldu, auknum réttindum kvenna, uppbyggingu innviða og gróðurvæðingu landsins. Tækifærin eru óþrjótandi og Hannesarholt færir fólki persónulega tengingu við sögu þjóðarinnar,“ segir Ragnheiður í grein sinni.
Sárgrætilegur veruleiki blasir við
Hún bendir á að þegar borgarbúar heimsækja landsbyggðina finnist þeim sjálfsagt að eiga aðgang alls staðar. Í Hannesarholti eigi fólk af landsbyggðinni loksins heimboð inn á heimili í Þingholtunum ásamt öllum hinum og þá hafi listamenn og tónlistarmenn tækifæri til að færa list sína borgarbúum.
„Meðal þess sem telja má til afreka starfsins er hvernig Hannesarholt hefur stækkað sviðið fyrir fólk. Þar hefur ungt fólk stigið sín fyrstu skref og eldra fólk veitt af viskubrunni ævi sinnar, jafnt nýgræðingar sem meistarar. Hannesarholt hefur virkað hvetjandi, stofnað til samtals, tengt saman ólíka aðila og hvatt til nýsköpunar, líka brotið niður múra og afbyggt fordóma,“ segir hún.
Ragnheiður segir að það hollvinafélag hafi stutt við starfsemina síðustu árin og margir fastagestir orðið að vinum.
„Að allt þetta muni aðeins tilheyra liðinni tíð er sárgrætilegur veruleiki sem blasir við. Að öllu óbreyttu mun starfsemi Hannesarholts leggjast af í sumar. Hannesarholt hefur aldrei notið opinberra rekstrarstyrkja. Starfið hefur fyrst og fremst byggst á stuðningi stofnenda og hollvina, auk fyrirtækja, einstaklinga, lista- og fræðimanna. Forsvarsmenn Hannesarholts hafa átt í viðræðum við stjórnvöld og óskað hefur verið eftir rekstrarstuðningi, sem reyndar er ekki hár í krónutölu miðað við það ríka menningarstarf sem rekið er í Hannesarholti. Maya Angelou sagði að það þyrfti heilt þorp til að ala upp barn. Til að Hannesarholt lifi og haldi áfram að gefa þarf heilt samfélag að baki því.“
