Gísli Marteinn Baldursson, sjónvarpsmaður, og Þórdís Kolbrún Reykfjörð Gylfadóttir, iðnaðar- og nýsköpunarráðherra, tókust á á Twitter í gær. Þar voru loftslagsmál til umræðu.
Gísli segir að lausnin felist í því að keyra minna og minnka kjötneyslu: „Það er neyðarástand í loftslagsmálum. En forréttindastaða freka karlsins (af báðum kynjum) er svo inngróin í okkur að við erum of hrædd til að segja honum mjög skýrt að við þurfum að keyra aðeins minna og borða aðeins minna kjöt. Frá og með deginum í dag,“ segir Gísli.
Þetta segir hann við frétt sem hann deilir frá RÚV. Þar er greint frá því að tífalt meiri samdrátt í losun gróðurhúsalofttegunda þurfi heldur en Covid-faraldurinn olli, ef markmið Parísarsamkomulagsins eigi að nást.
Þórdís svarar Gísla og segir að lausnin geti falist í öðru en að leggja einkabílnum og borða minna af kjöti, til dæmis með því að nýta virkjanakosti: „Það má líka velta upp forréttindastöðu lands sem á gríðarlega verðmætar auðlindir sem má nýta á sjálfbæran hátt með lágmarks raski (en raski þó) til að framleiða græna orku til að minnka losun í heiminum, hætta að brenna jarðefnaeldsneyti. Að skila auðu í því finndist mér frekt,“ segir Þórdís.
Gísli þakkar Þórdísi fyrir svarið en lætur ekki segjast: „Takk Þórdís, vissulega rök. En ef þú ert að meina: „Ísland á að menga meira því það er gott fyrir heiminn“ þá held ég að það sé óboðleg stefna. Af hverju ekki að nota bíla minna? Ríki og borg ákváðu að við yrðum mesta bílaþjóð heims, af hverju ekki að hverfa frá þeirri stefnu?“ spyr Gísli að bragði.
Gísli misskildi orð Þórdísar: „Ég er alls ekki að meina það,“ segir Þórdís og heldur áfram: „Þessi vandi &sú ákvörðun að heimurinn verði óháður bruna á jarðefnaeldsneyti er miklu miklu stærri en íslensk bílanotkun. Ég vil að við þróum borg &bæi frá bílanotkun. En framleiðsla á e-fuel verður mikil &við munum þurfa meiri raforku í framtíðinni.“
Nokkur umræða skapaðist út frá þræði Gísla og skiptast netverjar í tvær fylkingar. Sveinn nokkur spyr hvort Þórdís tali fyrir fleiri stíflum: „Ertu að boða fleiri stíflur, erfitt að hugsa sér það þegar 80% af allri vatnsorku fer til álvera. Kannski kominn tími til að ráðstafa þessari miklu orku í annað en álbræðslu.“
Þá tekur Hal nokkur undir orð Þórdísar: „Þetta er rétt sem Þórdís Kolbrún segir, hún er ekki að tala um að menga meira, þvert á móti. Hin nýja sýn er öflugur iðnaður sem gerir mikið gagn í loftslagsmálum og mengar ekkert. Minnkar CO2 um milljónir tonna í andrúmslofti og bætir engu við (engin mengun).“
Loftslagsmál taka æ meira pláss í almennri umræðu og ljóst er að flestir – eða margir hið minnsta – geti sammælst um að aðgerða sé þörf. Þó er það svo að það eru aldeilis ekki allir sammála um það hvaða leið skuli farin í átt að því marki að gera Ísland grænna og umhverfisvænna.