Gísli Marteinn hrifinn af hug­mynd Pawels um metró í Reykja­vík

Gísli Marteinn Baldurs­son, borgar­fræðingur og sjón­varps­maður, er hrifinn af hug­myndum Pawels Bar­toszek, borgar­full­trúa Við­reisnar, um neðan­jarðar­lest í Reykja­vík.

Í að­sendri grein í Frétta­blaði dagsins, „Metró fyrir tvö hundruð þúsund manns“, segir borgar­full­trúinn frá heim­sókn sinni til ítölsku borgarinnar Brescia í sumar. Þar má finna nýjasta neðan­jarðar­lestar­kerfi Evrópu, 14 kíló­metra langa neðan­jarðar­lesta línu með 17 stoppi­stöðvum.

Kostnaður við fram­kvæmdina var um 900 milljónir evra, 130 milljarðar króna. Það sé svipuð upp­hæð og gert er ráð fyrir í sam­göngu­sátt­mála höfuð­borgar­svæðisins, sem hann segir að er „bæði grænn og grár.“ Helmingur fjár­magns fari í Borgar­línu en hinn í ak­vegi sem er á­kveðið jafn­vægi, skref í rétta átt en stíga megi fleiri græn skref.

Í­búar borgarinnar eru um 200 þúsund, svipur fólks­fjöldi og á höfuð­borgar­svæðinu. „Þótt þétt­býlið kring sé vitan­lega eitt­hvað stærra þá er Brescia samt mun nær því að vera eins og Reykja­vík heldur en að vera ein­hver London eða París.“ Hún sé því engin risa borg.

„Í Reykja­vík snýst um­ræðan hins vegar um hvort sér­stakar ak­reinar fyrir al­mennings­vagna á hjólum eigi að liggja hægra megin á götunni eða að vera fyrir miðju. Hvort flottari strætó­stöðvar kosti of mikið, hvort vagnarnir trufli aðra um­ferð og hvort reksturinn verði okkur of­viða. Allt lög­mætar spurningar, en auð­séð er að í al­þjóð­legu sam­hengi er Borgar­línu­hug­myndin kurteis og hóf­stillt,“ skrifar Pawel og veltir því upp hvort neðan­jarðar­lest á höfuð­borgar­svæðinu væri ekki góð hug­mynd.

Neðan­jarðar­lestin í Brescia var tekin í notkun fyrir tæpum ára­tug.

Mynd/Wikimedia Commons

Hann segir það upp­lagt í landi þar sem nóg er til af grænni orku, vinnu­afl er dýrt og veðr­áttan eins og hún er. Það væri afar hentugt fyrir höfuð­borgar­búa að fara ferða sinna í neðan­jarðar­lest án þess að hafa á­hyggjur af töfum vegna snjó­komu.

„Ef ein­hver hefði verið nægi­lega hugaður (eða sturlaður) til að byggja neðan­jarðar­lestir í Reykja­vík þá myndi fólk nota þær, vilja búa ná­lægt þeim, krefjast þess að þær gengju allan sólar­hringinn og allar kosninga­bar­áttur myndu snúast um hver myndi lofa því að lestin kæmi í sem flest hverfi sem fyrst. Allir sem fengju er­lenda gesti til borgarinnar myndu fara með þá beint í lestina, stoltir.“

Gísli Marteinn deilir grein Pawels úr Frétta­blaði dagsins með orðunum „Góður Pawel!“ og líst vel á hug­myndir borgar­full­trúans.