Gísli Ásgeirsson þýðandi gefur þriðju þáttaröð Ófærðar ekki háa einkunn, en lokaþátturinn var sýndur síðastliðið sunnudagskvöld. Gísli hefur fylgst vel með þáttunum og er hann óhress með það hvernig tókst til í þessari þáttaröð eins og hann lýsir í samtali við Fréttablaðið í dag.
„Þetta er íslenskt efni og Íslendingum hættir til að tala aldrei illa um það sem á helst að selja útlendingum og útlendingar eiga að halda að sé gott. Ýmislegt, sem ekki er gott, hefur verið sett á markaðinn undir merkjum Nordic Noir og þessi Ófærðarsería, hún var svo leiðinleg á köflum að ég hefði tekið Barnaby fram yfir hana,“ segir Gísli meðal annars en bætir við að það gerist þó eitthvað í Barnaby.
„Það er þokkalega hröð atburðarás og það eru þrjú lík og einu líkindi Ófærðar og Barnaby eru jú að það eru þrjú lík í báðum seríunum,“ segir hann.
„Þetta var bara dapurlegt. Að horfa á sex þætti þar sem einhverjir þungbúnir vélhjólamenn húktu inni í húsi dag eftir dag eftir dag í góða veðrinu og voru aðallega að horfa hver á annan. Frekar illilegir í framan og svo drukku þeir bjór á kvöldin. Þetta var einhvern veginn svo fáránleg iðja um hásumar á Íslandi, að sitja í sjóðheitum leðurjökkunum sínum inni í einhverjum steinsteypukumbalda og reyna að virka hættulegur á svipinn. Það vita þeir sem eiga leðurjakka að þeir eru ekki góð flík að sumarlagi.“
Þá gagnrýnir hann söguþráðinn sem farið var illa með, að hans mati.
„Það var greinilegt að þetta var skrifað á ensku og síðan „gúggúl transleitað“ öðru hverju. Þetta var allt of enskuskotið orðalag og hljómaði ekki vel. Ef Sigurjón Kjartansson hefði komið nálægt handritinu þá hefði þetta verið miklu betra. Hann er ágætis íslenskumaður, held ég. Þá hefði þetta hljómað eins og góð íslenska sem rennur vel. En þetta var svo tilgerðarlegt að hlusta á þetta. Nógu tilgerðarlegt er að lesa „gúggúl transleit“ fréttir ákveðinna fjölmiðla, nefnum engin nöfn. Fyrsti stafurinn er DV,“ segir hann meðal annars.
Þá er hann ekki undrandi á því að þriðja þáttaröðin hafi vakið lítið umtal í samfélaginu.
„Það var gaman að velta fyrir sér fyrstu Ófærðarseríunni og þetta var oft til umræðu yfir kaffibollum hér á kontórnum því að það var um nóg að tala. Í þessari seríu er ekki um neitt að tala. Af því að það gerist ekki neitt.“
Umfjöllun Fréttablaðsins í heild sinni hér.
