Séra Geir Waage, fyrrverandi sóknarprestur í Skálholti, segir að farið sé illa með gamla fólkið á Íslandi. Geir færir rök fyrir þessu í aðsendri grein í Morgunblaðinu í dag þar sem hann gagnrýnir meðal annars Sjálfstæðisflokkinn fyrir að efna ekki loforð sín.
Hann bendir á að Tryggingastofnun skerði enn greiðslur á móti tekjum sem fólk hefur úr lífeyrissjóðum sínum.
„Stofnunin meðhöndlar þær greiðslur sem fjármagnstekjur svo sem rök standa til, ef ekki væri fyrir ákvæði laga nr. 90/2003 sem mæla fyrir um að lífeyrissjóðsgreiðslur sjeu launatekjur. Af þeim er svo greiddur tekjuskattur, sem er hærri en fjármagnstekjuskattur. Það er ekki vanzalaust að stofnunum ríkisins sje með þessum hætti beitt til að fjefletta fólk. Fjármálaráðherra á ekki að líða þennan hráskinnaleik, sem er á hans ábyrgð.“
Geir segir þakkarvert að undið hafi verið ofan af ósanngjörnum sköttum, til dæmis auðlegðarskattinum, en eftir standi tekjutengingar ellilífeyris sem koma harðast niður á þeim tekjulægstu sem engar vaxtatekjur hafa.
„Lífeyrir er enn skattlagður sem tekjur, þegar hann er greiddur út, en er að verulegu leyti til kominn sem vextir af þeim höfuðstól sem launþegar eru lögþvingaðir til að leggja til hliðar af launum sínum og varðveita í lífeyrissjóðum. Nær væri að skattleggja þessar greiðslur sem vaxtatekjur, sem þær í reynd eru að verulegu leyti. Launþegar eiga enga aðkomu að stjórn þessara sjóða og verða að reiða sig blindandi á forvöltun peninganna sinna hjá öðrum. Yfir þeirri fjárvörzlu allri sitja launagreiðendur og ávaxta fjeð eins og þeim þykir henta á hverjum tíma. Þar á ofan verða þeir að sæta því, að stjórnmálamenn láti sem svo, að greiðslur úr lífeyrissjóðum jafngildi ríkisframlagi, enda er ellilífeyrir sá, sem greiddur er úr ríkissjóði, tengdur lífeyrissjóðsgreiðslum og skertur niður í nánast ekkert hjá þeim, sem einhverjar tekjur hafa úr eigin lífeyrissjóði, af eigin sjálfsaflafje.“
Geir bendir svo á að tekjur gamalmenna hafi ekki notið hækkunar af hálfu ríkisins í samræmi við launa- og tekjuþróun.
„Enn er þeim bannað að vinna fyrir sjer. Enn er það allt hirt af fólkinu með tekjutengingum; dregið úr ölmusunni á móti sjálfsaflatekjum. Hitt væri nær, að skattleggja tekjur fólks almennt, líka gamalmenna, án tillits til þess, hvernig þeirra er aflað. Hugtakið „frítekjumark“ er eitthvert svívirðilegasta ránstól sem fundið hefur verið upp til að mismuna fólki og hafa af þeim tekjur, sem minnst mega sín,“ segir hann og bætir við að svívirða sé að banna frjálsum mönnum að vinna og gera upptækan í ríkissjóð afla þeirra af ölmusunni.
„Þetta er ofurskattur. Þegar lögbundnum lífeyrissjóðsgreiðslum er bætt ofan á aðra skatta á Ísland heimsmet í skattheimtu. Í allri umfjöllun stjórnmálamanna virðist enda út frá því gengið, að lífeyrissjóðsgreiðslur sjeu í reynd skattgreiðslur og láta þær yfirtaka skuldbindingar ríkisins um ellilífeyrisgreiðslur að hluta. Ellilífeyrir fólksins hefur verið gerður að ölmusu.“
