„Eftir á að hyggja var þetta mjög skemmtileg reynsla og ég er svo þakklátur fyrir að hafa fengið að koma svona víða fram sem söngvari,” segir tónlistarmaðurinn Geir Ólafsson.
Geir er gestur í nýjasta hlaðvarpsþætti Sölva Tryggvasonar þar sem þeir félagar fara um víðan völl. Geir rifjar meðal annars upp skemmtilega sögu af því þegar hann söng fyrir Vladimír Pútín Rússlandsforseta og fleiri valdamenn í höll í Moskvu.
„Ég held að ég hafi gengið í gegnum svona 50 dyr og mér var alveg hætt að lítast á blikuna þegar ég var búinn að fara í gegnum helminginn af dyrunum. Sérstaklega af því að hverjum einustu dyrum var lokað og læst eftir að ég var kominn í gegn, þannig að ímyndunaraflið fór á fullt og ég fékk svakalega innilokunarkennd. En ég náði að halda ró minni af því að ég var með fleiri Íslendingum þarna. Ég er nógu kvíðinn fyrir, en hjartslátturinn rauk upp þegar ég var að fara að byrja að syngja og horfði á Pútín og félaga hans fyrir framan mig þunga á brún. En svo fór ég að syngja ,,My Way” og þá byrjaði brosið að koma á varirnar og og það létti yfir hópnum. Eftir á að hyggja var þetta mjög skemmtileg reynsla og ég er svo þakklátur fyrir að hafa fengið að koma svona víða fram sem söngvari.”
Í viðtalinu segir Geir einnig frá baráttunni við kvíðann og hvernig hann notaði áfengi til að deyfa hann. Áfengið reyndist samt skammgóður vermir.
„Ég er mikill kvíðasjúklingur og hef í raun verið það alveg síðan ég var 6 ára gamall. Það má segja að ég sé í meistaradeildinni í kvíðaröskun. Ég man eftir fyrstu kvíðaköstunum mínum strax þegar ég var sex ára og þá fékk ég líklega ekki þá hjálp sem ég hefði þurft. Að fá kvíðakast er eitt það óþægilegasta sem maður getur upplifað og maður ruglast í rýminu við að upplifa svona sem barn. En ég er mjög þakklátur fyrir það hvar ég er staddur í dag miðað við það hve slæmt þetta var orðið á tímabili. Mitt stærsta verkefni er að vera ekki hræddur við þetta þegar það kemur. En ég er búinn að sætta mig við að þurfa reglulega að leita mér læknishjálpar út af þessu,” segir Geir og bætir við að eitt af því sem hafi lagað ástandið mikið hafi verið að hætta að drekka:
,,Mér leið betur þegar ég drakk og notaði áfengi til að deyfa kvíða og vanlíðan, en svo var mér farið að líða jafn illa á meðan ég var fullur og ennþá verr þegar rann af mér. Ég drakk alltaf Bacardi í kók og ég man að ég hringdi einu sinni í umboðið til að kvarta undan verðinu á Bacardi og þá var mér vinsamlegast sagt að ég yrði að leita mér hjálpar. Sem betur fer tókst mér að þiggja aðstoð og hætta að drekka. Það gjörbreytti lífi mínu til hins betra.”
Geir kom inn á svið íslenskrar tónlistar svo eftir var tekið. Í fyrstu voru ekki allir sáttir við hann, en með mikilli elju, góðu hugarfari og náungakærleik er í dag erfitt að finna manneskju sem ekki þykir vænt um Geir, sem stressar sig ekki mikið á slæmu umtali:
„Þeir aðilar sem eru að tjá sig um mann án þess að þekkja mann eru í raun bestu markaðsmenn sem til eru og ég hræðist ekki það sem fólk segir um mig. Ef maður kemur vel fram við náungann og talar ekki illa um fólk endar það á að ná í gegn.“
