„Alltaf gæskan sem skín frá Samtökum atvinnulífsins. Núna er barátta þeirra að það megi bara alls ekki hækka atvinnuleysisbætur sem eru heilar 243 þús kr. eftir skatt!.“
Þetta segir Ágúst Ólafur Ágústsson, þingmaður Samfylkingarinnar, um viðtal Bylgjunnar við Önnu Hrefnu Ingimundardóttur, forstöðumann efnahagssviðs Samtaka atvinnulífsins. Í viðtalinu sagði Anna Hrefna það vera varhugavert að hækka atvinnuleysisbætur. Áhrifin gætu komið fram í auknu atvinnuleysi og stuðlað að því færri störf verði búin til. Hefur Anna Hrefna áður sagt að bætur hér á landi séu háar miðað við það sem gengur og gerist innan ríkja OECD. Ágúst Ólafur gefur lítið fyrir þessi rök.
„Rökin hjá SA eru m.a. þau að bætur megi nú ekki vera of háar því þá sé hætta að fólk vilji bara vera á þessum lúxusbótum í stað þess að vinna. Stundum virðist vanta eitthvað á raunveruleikatilfinninguna hjá sumum. Þá hafa þessi samtök miklar áhyggjur að það þurfi nú að fjármagna þessar bætur og það virðist bara vera hrikaleg byrði,“ segir Ágúst Ólafur.
Hann veltir því fyrir sér hvort það sé á stefnuskrá Samtaka atvinnulífsins að lækka atvinnuleysisbætur, fyrst rök samtakanna séu þau að atvinnuleysisbætur auki í raun atvinnuleysi. „Enda ætti það þá að draga úr atvinnuleysi samkvæmt þeirra eigin rökum.“
Ágúst segist eiga eftir að sjá forsvarsfólk Samtaka atvinnulífsins treysta sér til að lifa á þessum lúsalaunum. „Nú þegar þúsundir samborgara okkar og vinir eru dæmdir til að lifa á 243 þús á mánuði má velta fyrir sér hvort þetta sé slagurinn sem Samtök íslensks atvinnulífs kýs að taka.“
Ágúst Ólafur segir að þetta virðist ekki bara vera afstaða Samtaka atvinnulífsins heldur allra þingmanna Vinstri grænna, Framsóknar og vitanlega Sjálfstæðisflokksins.
„Því þau öll með tölu eru nýbúin að staðfesta vilja sinn að hafa atvinnuleysisbætur svona lágar en það gerðu þau þegar þau beinlínis ýttu öll á nei-hnappinn við tillögu á Alþingi um hækkun þessara lágu bóta.“
Guðmundur Gunnarsson, fyrrverandi formaður Rafiðnaðarsambands Íslands, gagnrýnir einnig orð Önnu Hrefnu og segir að enn eina ferðina fari málsvarar fram undir fölsku flaggi.
„Þeim er slétt sama hvort atvinnulaust fólk geti dregið fram líf. Þeirra markmið er í raun að halda niðri lægstu launum.“