Finnur vill Passíu­sálmana burt af RÚV: „Upp­fullir af stæku Gyðinga­hatri“

„Það má vera að Passíu­sálmarnir séu vel ortir en það breytir ekki þeirri stað­reynd að þeir eru upp­fullir af stæku Gyðinga­hatri,“ segir Finnur Thor­la­cius Ei­ríks­son hjá sam­tökunum MIFF í að­sendri grein á vef Vísis.

MIFF stendur fyrir Með Ísrael fyrir friði. Til­efni greinarinnar er að í síðustu viku hófst ár­legur lestur Passíu­sálmana í Ríkis­út­varpinu, en að ó­breyttu verða þeir lesnir fram að páskum.

„Þessi hefð hefur verið við lýði síðan árið 1944. Eins miklar mætur og ég hef á ís­lensku máli og menningu er ég al­gjör­lega mót­fallinn þessari hefð,“ segir Finnur í grein sinni og bendir á að RÚV hafi borist fjöldi á­bendinga í gegnum tíðina um særandi efnis­tök sálmanna. Hafa á­bendingar meðal annars borist frá stofnun Simon Wiesent­hal en Finnur segir að þessar á­bendingar hafi hingað til fallið í grýttan jarð­veg.

„Á­kveðinn hluti lands­manna virðist túlka alla hvatningu til þess að hætta flutningi sálmanna sem að­för að ís­lenskri menningu. Þá virðist litlu máli skipta að sálmarnir vegi al­var­lega að minni­hluta­hópi sem hefur í rúm tvö ár­þúsund átt undir högg að sækja víða um heim, meðal annars vegna orð­ræðu af ná­kvæm­lega sama tagi og er að finna í sálmunum.“

Finnur birtir brot úr sálmunum og hvetur les­endur til að í­huga þau vand­lega og spyrja sig hvaða erindi þau eiga í út­varp allra lands­manna:

„Orðum hans ekki treystu ill­gjarnir Júðar þeir.“

„S­voddan virðingu vildu hann vondir Gyðingar sneyða.“

„Gyðinga hörð var heiftin beisk, hjartans blind­leiki og villan treisk.“

„Nakinn Jesúm á jörðu Júðar kross­festu þar með heiftar sinni hörðu.“

Finnur segir að þetta séu að­eins nokkur af mý­mörgum dæmum Gyðinga­haturs í Passíu­sálmunum. Dæmin séu þess eðlis að erfitt sé að skilja hvernig rétt­læta megi ár­legan lestur þeirra með vísun í sögu­legt sam­hengi og menningar­legt gildi.

„Væri virki­lega svo mikill missir af lestri Passíu­sálmanna í ríkis­út­varpinu? Það er vart hægt að segja að það sé skortur á frá­bærum ís­lenskum bók­mennta­verkum sem hægt væri að flytja í þeirra stað. Þjóð­menning okkar Ís­lendinga hlýtur að standa á traustari grunni en svo að hún standi og falli með lestri Passíu­sálmanna.“