Eyrún Guðmundsdóttir, grunnskólakennari í Seljahverfinu í Breiðholtinu, komst að því á þriðjudaginn seinasta að hún hafði misst níu vikna gamalt fóstur. Hún hafði farið í skoðun til læknis sökum blæðinga og yfirgaf spítalann með þær skelfilegu fréttir. Þetta kemur fram í viðtali Fréttablaðsins við Eyrúnu.
Eyrún og eiginmaður hennar, Revazi Shaverdashvili, hafa undanfarið staðið í deilum við Útlendingastofnun þar sem til stóð að vísa manninum hennar úr landi.
Eiginmaður Eyrúnar kom upprunalega ólöglega til landsins árið 2018 og ætlaði sér ekki að búa á Íslandi til langs tíma. Hann kynnist Eyrúnu á meðan þau unnu saman á Dominos og þar blómstraði svo ástin. Þau giftu sig síðan hjá sýslumanni árið 2020 í miðju samkomubanni.
Í viðtali við mbl.is á dögunum greindu hjónin frá því að Útlendingastofnun teldi hjónaband þeirra vera málamyndahjónaband, einungis í því skyni að veita Shaverdashvili endurnýjun á dvalarleyfi á Íslandi, jafnvel þótt Eyrún hafi verið barnshafandi.
„Við vorum boðuð í viðtal hjá Útlendingastofnun þar sem við vorum spurð að allskonar spurningum frá því hvernig venjulegur dagur er í okkar lífi til hvernig tannburstarnir okkar væru á litinn. Við vorum látin teikna íbúðina okkar og þess háttar. Að þeirra mati gekk viðtalið vel og við virtumst þekkja hvort annað samkvæmt því,“ segir Eyrún í samtali við Fréttablaðið og bætir við að þau hafi síðan fengið bréf í mars þar sem þeim var boðið að koma með gögn þeirra máli til stuðnings.
Þau afhentu Útlendingasöfnun svo ýmis gögn.
„Ég hafði lesið að maður þyrfti að senda myndir úr allskonar viðburðum, veislum og þess háttar með vinum og fjölskyldu og ég var að hafa áhyggjur af þessu því mér fannst við ekki hafa nóg af myndum.“
Eyrún segist einnig hafa sent Útlendingastofnun kvittanir fyrir georgískum bókum sem hún hafði keypt til að hjálpa sér að læra tungumálið.
„Þeirra viðbrögð við öllu sem ég hef reynt að senda þeim eru meira og minna afsakanir til að reyna sópa öllu undir teppið og þau taka ekki mark á neinu sem ég reyni að sýna þeim. Ég fæ það á tilfinningunni að þau séu búin að ákveða að senda hann burt en ætla að vera „góð“ og gefa okkur tækifæri til að koma með gögn, en svo er ekkert hlustað á þau gögn.“
Í færslu sem Eyrún birti á Facebook síðu sinni segir hún að þau hafi fengið brottvísunarpappíra í hendurnar frá Útlendingastofnun þann 18. nóvember og var hún þá komin átta vikur á leið. Hún gagnrýnir stofnunina harðlega þar sem vitað var að hún væri orðin ófrísk. Engu að síður var bréfið afhent eftir hádegi á föstudegi og því ekki hægt að hafa samband við stofnunina fyrr en mánudaginn eftir helgi.
„Þann 18. nóvember fáum við bréf sem segir að við höfum viku til að yfirgefa landið eða sanna að hann væri löglega í landinu. Ég fæ áfall og byrja strax að hugsa hvað er best að gera? Mun ég fá að eiga barnið á Íslandi eða verð ég neydd til að eiga það annars staðar? Fæ ég að hafa maka minn með í ferlinu eða verð ég ein? Mun ég fá alla þá þjónustu sem er í boði hér? Hausinn minn hringsnérist og ég var bara ótrúlega áhyggjufull.“
Hún segir bréfið hafa verið mikið áfall fyrir sig og að streitan sem fylgdi bréfinu hafi orðið til þess að fóstrið þeirra lifði ekki af.
Í færslunni segir Eyrún: „Ég get bara ekki skilið að það séu eðlileg vinnubrögð að senda ófrískri konu svona bréf bara til gamans og hætta því að eitthvað slæmt geti gerst með slíku stressi. Ég er svo reið við UTL og ég hata þau svo mikið að ég get ekki lýst því. Ég vona bara að skrímslin sem þarna vinna sofi betur núna vitandi það að þeim tókst að drepa barnið okkar.“
Hægt er að lesa viðtal Fréttablaðsins í heild sinni hér.
