Barnsfaðir Erlu situr fá­tækur í leigu­í­búð en ætti að eiga 70-80 milljóna skuld­lausa eign

„Í eitt skiptið þegar hann var þriggja ára vaknaði hann í bíl­stólnum. Það var myrkur úti og hann varð gríðar­lega hræddur því enginn var með honum í bílnum,“ segir kona sem kölluð er Erla í á­takan­legri grein á vef­síðunni Lokum.is.

Um er að ræða átak Sam­taka á­huga­fólks um spila­fíkn þar sem meðal annars er rætt við spila­fíkla og að­stand­endur þeirra og ljósi varpað á al­var­leika þess að glíma við spila­fíkn.

Vildi ekki basla með spilafíkli

Erla segist sem betur fer hafa áttað sig snemma á því á með­göngunni að barns­faðirinn væri spila­fíkill. „Þá tók ég á­kvörðun að frekar yrði ég ein­stæð móðir en að basla alla ævi með spila­fíkli.“

Drengurinn heim­sótti föður sinn reglu­lega í annað sveitar­fé­lag og segist Erla snemma hafa tekið eftir mynstri sem benti ein­dregið til al­var­legrar spila­fíknar.

„Hann sagðist ætla að koma á á­kveðnum tíma á föstu­degi að sækja drenginn. Drengurinn beið og beið, stundum fram á kvöld, eftir að pabbi hans myndi koma að sækja hann. Við reyndum að hringja og at­huga með hann en alltaf fengum við sama svarið: „Ég þarf að­eins að út­rétta“. Ég vissi að hann hékk í spila­kössunum í Reykja­vík, en þangað þurfti hann að fara í gegn til að komast í bæjar­fé­lagið okkar. Ég vissi að hann var í spila­kössunum því ég þekki mann sem er spila­fíkill sem sagði mér alltaf frá því þegar hann rakst á barns­föður minn í kössunum.“

Sást alltaf á pirringnum

Erla segist hafa getað séð það þegar hann kom á föstu­dögum til að sækja drenginn hvort hann hefði unnið eða tapað í spila­kassanum. „Það sást á pirringnum. Ef hann tapaði fóru þeir feðgar bara beint heim. Ef hann vann fóru þeir á KFC og í bíó.“

Erla segir að sonur hennar hafi opnað sig um lífið með föður sínum fyrir nokkrum árum, en ljóst er að það var ekki alltaf dans á rósum að vera í ná­vist föður sem glímdi við spila­fíkn.

„Hann sagði mér að hann sofnaði alltaf í bílnum á leiðinni suður og að pabbi hans hafi alltaf stoppað á á­kveðnum stað til að spila í spila­kössunum. Hann vakti hann til að taka hann með sér inn þar sem hann mátti hanga ungur að árum inni í ein­hverri sjoppu með bland í poka á meðan pabbi hans spilaði í spila­kassanum,“ segir Erla.

Varð gríðarlega hræddur

Ein minningin er sér­stak­lega hroll­vekjandi, en þá vaknaði sonur hennar, þá þriggja ára gamall, í bíl­stólnum úti í bíl.

„Það var myrkur úti og hann varð gríðar­lega hræddur því enginn var með honum í bílnum. Hann segist hafa horft í kringum sig út um gluggann, sá þessa sjoppu og hugsaði: Pabbi er örugg­lega inni í sjoppunni. Hann reyndi að losa sig úr beltinu en ekkert gekk. Hann sagðist hafa orðið hræddari og hræddari og var farinn að gráta yfir því að vera einn og fastur í stólnum sínum. Allt í einu var bankað létt á bíl­gluggann og hurðin opnuð. Þar stóð maður sem spurði hvað væri að því hann væri búinn að heyra hann gráta í smá tíma og vildi at­huga með hann. Það endaði með því að þessi ó­kunnugi og trausti maður sem betur fer hjálpaði honum úr stólnum og leiddi hann inn í sjoppuna. Þar sá drengurinn pabba sinn standandi fyrir framan einn spila­kassann og kallaði á hann. Ó­kunnugi maðurinn sagði eitt­hvað við barns­föður minn, sem sonur minn man ekki hvað var, og þá svaraði hann því til að strákurinn væri vanur að sofa út í eitt,“ segir Erla í sögunni.

Hún segir að strákurinn hafi ekki þorað að tala um þetta af ótta við að hann fengi ekki að hitta föður sinn.

Ætti 70-80 milljóna skuldlausa eign

Erla segir að sam­bandið milli þeirra feðga sé gott og drengurinn vilji alltaf fara til föður síns. Barns­föðurinn sé góður maður, kominn á sex­tugs­aldur en eigi ekkert vegna spila­fíknar sinnar.

„Hann hefur spilað frá sér í­búðir og ég er hand­viss um að hann ætti 70 til 80 milljóna skuld­lausa eign og skuld­lausan bíl í dag hefði hann aldrei snert spila­kassa. Í staðinn situr hann í leigu­í­búð, með fá­brotið inn­bú af hlutum sem aðrir hafa gefið honum og vinnur dag og nótt í staðinn fyrir að geta notið tímans með börnunum sínum,“ segir hún og endar frá­sögn sína á þessum orðum:

„Ég er þakk­lát í dag að hafa fattað það strax er ég kynntist honum að líf með spila­fíkli væri á­vísun á fá­tækt og lygi. Drengurinn er með­vitaður í dag um að pabbi hans spili í spila­kössum og sé spila­fíkill. Drengurinn hefur marg­oft sagt að hann muni aldrei setja pening í spila­kassa því hann vill ekki vera fá­tækur.“