Eiríkur Rögnvaldsson, prófessor emeritus í íslensku, er gestur Björns Jóns Bragasonar í þættinum Sögu & samfélagi í kvöld. Umfjöllunarefnið er daglegt mál en Eiríkur skrifar um það reglulega í pistlum á vefsvæði sínu sem hann hefur einnig birt í fésbókarhóp sem ber nafnið Málspjall.
Eiríkur hefur í skrifum sínum lagt áherslu á að veita þurfi öllum sem hér búa og starfa hlutdeild í tungumálinu. Miklu skipti að hvetja útlendinga sem hingað flytja til að læra íslensku en til að það megi heppnast þurfi að sýna fólki umburðarlyndi. Ef útlendingar fái ekki tækifæri til að læra málið sé mikil hætta á að hér þróist stéttskipt samfélag þeirra sem kunna ríkismálið og hinna sem hafa ekki náð tökum á því.
Eiríkur segir umræðu um daglegt mál hafa einkennst um of af umvöndunum fram til þessa. Sýna þurfi náunganum meiri virðingu í þessu efni. Hann tekur dæmi af ungri íslenskri tónlistarkonu sem kvaðst aðspurð ekki treysta sér til að semja texta á íslensku því hún teldi sig ekki nógu góða í móðurmálinu. Þess vegna orti hún á ensku. Samt ræddi hún við fréttamanninn á prýðilegri íslensku. Eiríkur segir miklu skipta að tungumálið sé allra – ekki aðeins þeirra sem tala fullkomið mál. Þá sé miklu meira rúm fyrir nýjungar í íslenskunni en oft sé látið í veðri vaka.
Hann nefnir í þættinum líka ýmis dæmi um orðfar sem jafnan er álitið „rangt mál“ en þegar betur er að gáð kemur í ljós að ekki er allt sem sýnist. Hann tekur sem dæmi þegar talað er um að opna og loka hurðum, en það orðalag finnist í fornu máli. Annað dæmi sem oft er amast við er opnunartími verslunar, en Eiríkur segir orðin afgreiðslutími og þjónustutími ekki endilega eiga alltaf við. Ekki sé beinlínis rangt að kalla þann tíma opnunartíma sem verslunin sé opin. Þá sé orðið ristavél sem börn nota gjarnan um brauðrist gott og gilt íslenskt orð.
Saga & samfélag á Hringbraut í kvöld kl. 20.00.
