Engla­barnið Guð­jón Ari með hjartnæm skilaboð: „Ef ég hefði ekki vaknað sumarið 2020 þá væri ég á verri stað“

Guð­jón Ari Loga­son sem gaf út bókina Náðu árangri – í námi og lífi árið 2020 skrifar hjart­næman pistill á Vísi á föstudaginn.

Guð­jón dúxaði Verslunar­skóla Ís­lands árið 2019 sam­hliða því að spila körfu­bolta með meistar­flokk Fjölnis og hefur reynt eftir bestu megni að að­stoða aðra að ná árangri.

„Ég sleppti aldrei tíma í grunn­skóla án þess að vera veikur eða fjar­verandi af lög­legri á­stæðu (ef ég man rétt). Ég mætti sjaldan seint. Sömu sögu má segja um mennta­skóla­göngu mína. Ég mætti vel á körfu­bolta­æfingar og fót­bolta­æfingar. Ég sinnti mínum skyldum af kost­gæfni og alúð. Ég upp­skar eitt­hvað,“ skrifar Guð­jón.

„Þetta bar ein­hvern á­vöxt. Ég var mikil­vægasti leik­maður míns liðs í körfunni nokkrum sinnum...komst í 30 manna lands­liðsúr­tak U-15 ára...komst í meistara­flokk 2019...í dag þjálfa ég körfu­knatt­leik og fæ eitt­hvað fjár­hags­legt smotterí fyrir það. Ég út­skrifaðist með A í öllu (og S (staðið)) úr grunn­skóla. Fékk verð­laun fyrir árangur í dönsku og ensku. Ég fékk verð­laun eftir öll þrjú skóla­árin í Verzló og dúxaði 2019. Fékk verð­laun fyrir árangur í er­lendum tungu­málum, hag­fræði, bók­færslu og hæstu ein­kunn á stúdents- og verzlunar­prófi ef ég man rétt,“ skrifar Guð­jón enn fremur.

„Ég fékk svo­kallaðan ný­nema­styrk frá HÍ haustið 2020. Ég kenni einka­tíma, mark­þjálfa, held fyrir­lestra, skrifa bækur, spila á píanó og sem tón­list.Ég er ekki að skrifa ofan­greint til að stæra mig af mínum verð­leikum...þvert á móti. Ég hef gert svo áður og þarf þess ekki lengur...ég þarf viður­kenningu einskis annars manns...bara mína eigin,“ heldur Guð­jón á­fram.

Hann segist hins vegar vera skrifa þessa grein af öðrum á­stæðum.

„Ég hef verið með­virkur því ég er svo góður. Ég hef verið undir­gefinn því ég er svo góður. Ég hef spilað með af því ég er svo góður. Ég hef boxað mig inn í kassann af því ég er svo góður og svo mikil fyrir­mynd. Í dag sé ég að þetta þjónar mér engan veginn lengur.

Ef ég hefði ekki vaknað sumarið 2020 þá væri ég á verri stað en ég er í dag. Ef ég hefði ekki vaknað betur árið 2021 þá væri ég ekki á eins góðum stað og ég er í dag. Ef ég hefði ekki vaknað eins mikið síðustu mánuði og raun ber vitni...þá væri ég á lægra með­vitundar­stigi. Ég er þakk­látur fyrir vakninguna þrátt fyrir erfið­leikana sem henni fylgjam,“ skrifar Guð­jón.

„Ég hef lánað fólki at­hygli mína, hjartað mitt, fjár­muni, vinnuna mína, góð­mennsku mína og ýmis­legt annað í þeirri trú um að fá lánið endur­goldið...í minni góðu trú...en ekki hefur trúin endur­speglað veru­leikann í öllum til­fellum. Málið er að við fáum allt að láni í þessu lífi. Það kemur að skulda­dögum fyrr en síðar...í þessu lífi eða því næsta.“

„Við þurfum að­eins að vakna al­menni­lega af værum blundi. Sjá ljósið og spegla því á­fram. Ljósið er of bjart fyrir suma...of dauft fyrir aðra. Mikil­vægast er að það fái að skína...að sólin fái að skína. Vertu sólin í þínu lífi og taktu eftir því hve miklu betra líf þitt verður fyrir vikið.“

„Við þurfum að stilla klukkuna í sam­ræmi við birtu­stig. Það er best að vakna í ljósi og birtu...engin geim­vísindi. Við þurfum að setja svefninn í fyrsta sæti. Hann er undir­staða heilsu og þar með góðs lífs. Eru ekki allir stjórn­mála­menn alltaf að tala um bætt lífs­gæði landans?“ spyr Guð­jón.

Hann segir síðan að flest opin­beru kerfin séu á hvolfi.

„Breytinga og fram­fara er þörf. Það er löngu kominn tími á að mis­skipting lúti í lægra haldi í sam­fé­laginu okkar. Öll dýrin í skóginum (allir menn (já, menn...konur og karlar) á Ís­landi) eiga að vera vinir. Við erum saman í þessu. Erum við ekki öll al­manna­varnir svo­kallaðar? Eigðu góðan dag!“ skrifar Guð­jón að lokum.