Elsa Aðalsteinsdóttir, sem átti meðal annars veitingastaðinn Kænuna og verslunina Einarsbúð í Hafnarfirði, er látin 76 ára að aldri. Elsa var Hafnfirðingur í húð og hár, fluttist ung í bæinn og tók meðal annars virkan þátt í starfi Vorboðans, félags sjálfstæðiskvenna í Hafnarfirði. Þar lét hún mikið að sér kveða. Elsa ólst upp á á Skeiðum en fluttist ung til Hafnarfjarðar. Hún vann við fiskvinnslustörf og byggði síðar upp veitingastaðinn Kænuna sem hún átti árum saman ásamt eiginmanni sínum. Samhliða því ráku þau smábátaútgerð. Þá rak hún Einarsbúð til nokkurra ára sem fyrr segir.
Elsa lést þann 23. febrúar síðastliðinn og fer útför hennar fram frá Hafnarfjarðarkirkju í dag klukkan 13.
Margir minnast Elsu í minningargreinum í Morgunblaðinu í dag, en í þeim hópi er til dæmis Rósa Guðbjartsdóttir, bæjarstjóri í Hafnarfirði og oddviti Sjálfstæðisflokks í bænum.
Mikil baráttukona
Rósa minnist Elsu með hlýjum orðum segir hún að Sjálfstæðisflokkurinn hafi verið heppinn að fá svo öfluga baráttukonu til liðs við sig fyrir um 30 árum. Við fráfall Elsu sé þakklæti Sjálfstæðisflokki í Hafnarfirði efst í huga.
„Þakklæti fyrir óeigingjarnt og fórnfúst starf í þágu flokksins og þakklæti fyrir vináttuna, traustið og trúna sem hún hafði ætíð á stefnu hans og hugsjónum. Eftirsjá að eldmóðnum sem hún bjó yfir og skoðunum hennar og áliti sem hún jafnan var óspör á að láta í ljósi,“ segir Rósa og bætir við að Elsa hafi verið ómissandi til dæmis þegar kom að prófkjörum eða kosningum. Þar lagði hún drjúga hönd á plóg. „Hún var mikil Vorboðakona og brann fyrir félagið,“ segir Rósa sem bætir við að hennar verði sárt saknað af þeim Sjálfstæðismönnum sem kynntust henni.
Best að mæta þegar hún hringdi
Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir, formaður Viðreisnar og fyrrverandi þingmaður og ráðherra Sjálfstæðisflokksins, skrifar einnig um Elsu.
„Nú kemur þú í kaffi! Það er eitt og annað sem við þurfum að fara yfir.“ Mér varð strax ljóst að hinum megin á línunni var Elsa. Hin eina sanna. Og þegar hún hringdi var best að mæta í kaffi. Ekki vegna þess að það var einhver skylda, öðru nær. Miklu heldur voru þessar stundir fyrirheit um kraumandi kaffispjall þar sem pólitíkin og helstu samfélagsmál voru krufin. Þar voru hugsjónir yddaðar og lítil tæpitunga töluð. Allt eins og það átti að vera.“
Þorgerður og Elsa kynntust þegar Þorgerður fór að vinna með Sjálfstæðisflokknum í Hafnarfirði árið 1991. Hún segir að allir sem störfuðu í flokknum hafi vitað um Elsu. Hún hafi verið vinnuþjarkur mikill sem fylgdist vel með flokksstarfinu og lá ekki á skoðunum sínum.
„Þegar ég bauð mig fram í prófkjörinu árið 1998 fyrir flokkinn í hinu gamla Reykjaneskjördæmi var Elsa dyggur bakhjarl. Það var eins og hún þekkti alla í bænum og vel það. Fyrir mig, nýliðann, var það ómetanlegt í þeirri hörðu prófkjörsbaráttu sem átti sér stað. Hún bæði hvatti mig áfram og gaf mér góð ráð sem ég enn þann dag í dag nýt góðs af,“ segir hún.
