Páley Borgþórsdóttir, lögreglustjóri á Akureyri, hefur fengið á sig harða gagnrýni fyrir að kalla blaðamenn til yfirheyrslu vegna frétta um skæruliðadeild Samherja. Í fréttunum kom fram að Þorbjörn Þórðarson, almannatengill og lögmaður, Arna McClure lögfræðingur og Páll Steingrímsson hefðu lagt á ráðin um að snúa út úr umræðunni um meinta mútustarfsemi Samherja í Namibíu yfir í samsæri blaðamanna um að koma höggi á fyrirtækið.
Hefur umræðan færst yfir í fyrri samskipti Páleyjar við fjölmiðla, þá helst þegar hún var lögreglustjóri í Vestmannaeyjum og sendi bréf til allra viðbragðsaðila þar sem hún brýnir fyrir þeim að upplýsa fjölmiðla alls ekki um hugsanleg kynferðisbrot á Þjóðhátíð.
Jakob Bjarnar Grétarsson, blaðamaður Vísis sem fjallaði um málið á sínum tíma segir á Facebook: „Páley er svona temmilega vel við fjölmiðla ef marka má þessa frétt sem ég skrifaði sumarið 2015.“
Elliði Vignisson, bæjarstjóri Ölfuss og fyrrverandi bæjarstjóri Vestmannaeyja, kom Páleyju til varnar:
„Temilega vel við fjölmiðla", áttu við af því að hún vildi ekki veita upplýsingar um nýskeð brot fyrr en rannsóknarhagsmunir væru tryggðir og brotaþoli kominn í öruggt umhverfi?,“ spyr hann Jakob. „Er nokkuð óeðlilegt að sá sem er ábyrgur fyrir rannsókn viðurstyggilegs glæps og velferð brotaþola sjái minni þörf fyrir að koma málinu í opinbera umræðu en blaðamenn?“
Jakob svaraði:
„Ef ég man rétt þá var þetta rætt í þaula á sínum tíma, og niðurstaðan sú að miðasala á Þjóðhátíð var ykkur Eyjamönnum ofar í huga en rannsóknarhagsmunir; argument sem hélt engu vatni. En þú gefst ekki upp frekar en fyrri daginn og minnir mig mest á Svarta riddarann hugumprúða, sem birtist í Monty Python-myndinni Holy Grail.“
Elliði sakaði hann um trúðslæti: „Þetta var sannarleg rætt í þaula og vafalaust hafa margar niðurstöður fengist. Að halda því hinsvegar fram að einhverjir taki miðsölu framar líðan og hagsmunum fórnarlambs kynferðisglæps er fullkomin fjarstaða. Það fullyrði ég. Að bíta svo skömmina af þessu með því að halda því fram að lögreglustjóri dansi slíkan hrunadans stappar nærri samsæriskenningum eins og þær gerast furðulegastar,“ sagði hann og bætti við: „Eftir sem áður vona ég heitt að ef svo hroðalega fer að ég eða einhver mér tengdur verði fyrir þeim viðbjóði sem kynferðisglæpur er, þá vona ég heitt og innlega að hagsmunir blaðamanna og fjölmiðla verði settir aftar en hagsmunir brotaþola.“
Jakob Bjarnar setti stórt spurningamerki við hugmyndina um „hagsmuni fjölmiðla“:
„ Hvað með hagsmuni almennings og rétt hans til upplýsinga? Allir sem höfðu komið að þessum málum með virkum hætti töldu þetta fráleita smjörklípu. En það getur vissulega verið gjöfult, en ofboðslega er það ómerkilegt, að gera út á einkennilegt hatur á fjölmiðlum.“
Elliði sagði þá: „Ha.... er nú ofsóknarbrjálæðið alveg að fara með þig? Trúir þú því í alvöru að fólki sé illa við blaðamenn og/eða fjölmiðla?“
Jakob svaraði að bragði að hann hefði alls engar áhyggjur af ranghugmyndum fólks um fjölmiðla, það væri frekar samfélagslegi skaðinn sem þær ranghugmyndir valda.
Elliði var ekki á sama máli: „Það er jákvætt og gott að varpa hulunni af kynferðisglæpum og mikilvægt að skirrast ekki við umræðuna. Fjölmiðlar gegna þar einu af lykilhlutverkunum. Það veitir þeir ekki rétt á upplýsingum ef lögreglan metur það svo að það skaði rannsóknarhagsmuni eða trufli hagsmuni brotaþola á einhvern máta.“
