Elísa­betu þætti gaman ef blaða­menn spyrðu Katrínu og Jón þetta

Skáldið Elísa­bet K. Jökuls­dóttir skrifar um flótta­manna­mál í Morgun­blaðinu í dag og krefst svara frá Katrínu Jakobs­dóttur for­sætis­ráð­herra og Jóni Gunnars­syni dóms­mála­ráð­herra

„Mér þætti gaman ef blaða­menn spyrðu Katrínu og þetta lið, sér­stak­lega Jón Gunnars­son, hvort þau hefðu ferðast til þessara landa sem hælis­leit­endur koma frá. Ég hef nefni­lega á til­finningunni að þetta fólk hafi aldrei farið neitt því ekki virðist það vita að sama hjartað slær í okkur öllum,“ skrifar Elísa­bet.

„Það er það sem ferða­lög gera. Brúnó var brenndur á báli í Róm á sau­tjándu öld fyrir að halda því fram að við hefðum öll sömu al­heims­sálina. En þetta fólk beitir því­líkum rudda­skap að það virðist ekki vita að lífið hefur fínni blæ­brigði. Ég ætla ekki að hafa þetta langt en þegar ég ferðaðist með mömmu til araba­landanna, Líbanons, Sýr­lands, Jemens, Palestínu og Jór­daníu, þá frjóvgaðist sál mín. Heimurinn opnaðist,“ heldur hún á­fram.

„Heimurinn var ekki lengur bara Shakespeare, Beckett og Aríel últra. Ég var að tærast upp í mínum vest­ræna menningar­heimi. Það er hættan. Að við tærumst upp í okkar eigin menningar­heimi; við for­pokumst ekki bara og hörðnum eins og grjót, nei við tærumst upp. Svo kæru blaða­menn, spyrjið Katrínu og Jón og kó hvert þau hafi ferðast og já hvort þau hafi komið til Grikk­lands, annars staðar en í sólina,“ skrifar hún að lokum.