Elínborg var í 58 vikur á spítala eftir slysið – „Ég held að þetta hljóti að vera einhver mistök“

„Ég held að þetta hljóti að vera einhver mistök, að þetta eigi að vera sjö ár,“ segir Elínborg Björnsdóttir í samtali við Hringbraut. Elínborg slasaðist lífshættulega í janúar í fyrra þegar dópaður ökumaður á stolnum bíl ók framan á bifreið sem Elínborg var farþegi í. Vinkona Ellu sat undir stýri og slapp með minniháttar meiðsl.

Dómur í málinu féll í morgun og var niðurstaðan sjö mánaða fangelsi fyrir ökumanninn. Hringbraut fjallaði um dóminn í hádeginu.

Elínborg er í hjólastól eftir slysið sem átti sér stað í janúar í fyrra og tiltölulega nýkomin heim af sjúkrahúsi eftir að hafa dvalið þar í rúmt ár. Elínborg, eða Ella eins og hún er alltaf kölluð, er furðu lostin vegna dómsins.

Hún segir í fyrsta lagi fáránlegt að maðurinn hafi ekki verið ákærður fyrir tilraun til manndráps því honum hafi mátt vera ljóst hvað gæti gerst þegar hann steig upp í bifreiðina. „Þegar maður fer undir stýri undir áhrifum, er maður ekki að gera það viljandi?“

Ella er búsett í Höfnum á Reykjanesi og kom hún heim af sjúkrahúsinu í febrúar síðastliðnum. „Ég var 58 vikur á spítala. Svo er ég í hjólastól þannig að það er lífstíðardómur fyrir mig,“ segir hún.

Maðurinn var dæmdur til að greiða Elínborgu fjórar milljónir króna í bætur en þær hrökkva skammt þar sem Elínborg er öryrki eftir slysið. „Ég er öryrki og get ekki unnið og fjórar milljónir eru ekki dropi í hafið,“ segir hún.

Elínborg steig fram á vefnum Við erum hér líka í nóvember síðastliðnum og er myndin af Ellu fengin úr þeirri umfjöllun. Í frásögn hennar kom fram að mörg bein hafi brotnað í slysinu; lungun féllu saman og loft lak inn í brjóstholið. Þegar hún vaknaði eftir slysið var hún tilfinningalaus öðrum megin. Í frásögninni var slysinu lýst með þessum orðum:

„Vana­lega hjóluðu þær vin­konurnar þessa sömu leið eftir vinnu, frá Sand­gerði heim í Hafnir, en þennan laugar­dag hafði verið spáð rigningu um morguninn og þær höfðu skilið hjólin eftir heima, farið á bílnum hennar Hörpu. En það hafði ekkert rignt, það var kalt, en stillt og bjart, ei­lítil hálka en á­gætt færi. Harpa keyrði og Ella sat við hlið hennar, horfði út um hliðar­gluggann á stráin sem teygðu sig upp úr snjónum, leit svo í átt að Hörpu en sá þá hvítan bíl koma á móti þeim, rása á veginum, hann var á mikilli ferð og virtist ætla að fara út af veginum sín megin en beygði svo aftur upp á veginn og stefndi beint á þær, beint framan á bílinn þar sem Ella sat. Höggið var sprenging, Ella fann það í hverju beini, með öllum líkamanum, í hverri frumu, í tönnunum, í heilanum, eins og blossi og svo myrkur og svo þögn.“

Í frásögninni kom einnig fram að eiginmaður Ellu, Þröstur Ingimarsson, hefði greinst með illkynja æxli í heila í maí í fyrra – nokkrum mánuðum eftir slysið. Þröstur andaðist á Sjúkrahúsinu í Keflavík þann 19. nóvember síðastliðinn.

Ella segir í samtali við Hringbraut að slysið hafi orðið til þess að þau hjónin misstu saman 44 vikur áður en hann lést. „Þessar vikur voru teknar af okkur,“ segir hún og bætir við að hún skilji ekki réttarkerfið á Íslandi. Eðlilegt sé að skapa víti til varnaðar fyrir aðra um að ekki sé í lagi að setjast undir stýri undir áhrifum. „Þetta er ekki í lagi,“ segir hún og kveðst vonast til þess að dómnum verði áfrýjað og málið fari lengra.