Ekkja og sonur látins manns höfðu betur gegn gráðugum skipta­stjóra – þarf að endur­greiða þeim háar fjár­hæðir

Hæsti­réttur Ís­lands stað­festi í dag úr­skurð Lands­réttar um að skipta­stjóri dánar­bús hafi of­rukkað að­stand­endur látins manns.

Hæsti­réttur var sam­mála Lands­rétti um að ð þóknun skipta­stjórans myndi lækka úr tæpum 14 milljónum króna í tæpar 10 milljónir króna. Þá var skipta­stjóranum gert að greiða sóknar­aðilum málsins, eftir­lifandi eigin­konu hins látna og syni, sam­tals 600 þúsund krónur, hvoru um sig, í máls­kostnað á fyrri dóm­stigum. Þetta kemur fram í frétt DV.

Bú manns sem lést árið 2017 var tekið til opin­berra skipta í byrjun árs 2018 og var um­ræddur lög­fræðingur skipaður skipta­stjóri. Erfingjar hins látna eru þrjú börn hans með fyrri eigin­konu sinni og síðan seinni eigin­kona hans og sonur þeirra. Hin tvö síðar­nefndu fóru síðan í dóms­mál vegna þóknunarinnar háu sem skipta­stjóri taldi sig eiga rétt á.

Í dómnum er rakið hvernig á fyrsta skipta­fundi, í febrúar 2018, hafi skipta­stjórinn lagt fram þær upp­lýsingar að lág­marks­þóknun hans sam­kvæmt gjald­skrá væri 25.900 krónur auk virðis­auka­skatts og að hann á­skildi sér rétt, í sam­ræmi við lög, til að inn­heimta þá þóknun úr sjóðum búsins. Þann 1. janúar 2019 hækkaði við­komandi hins vegar lág­marks­gjaldið í 29.000 krónur og inn­heimti þá upp­hæð af búinu, án þess að upp­lýsa erfingjana um hækkunina, þar til í ágúst 2021 þegar málinu var vísað til úr­lausnar héraðs­dóms.

Niður­staða Lands- og Hæsta­réttar er sú að skipta­stjóranum hafi verið ó­heimilt að hækka gjaldið og var honum gert að lækka þóknun sína niður í fyrri upp­hæð varðandi allar þær vinnu­stundir sem hann innti af hendi fyrir dánar­búið til ársins 2021. Í heildina lækkaði það reikning skipta­stjórans um 1,3 milljónir króna

Enn­fremur kemur fram að skipta­stjórinn hafi þrisvar lagt fram yfir­lit yfir vinnu­stundir sínar. Á þessu þriggja ára tíma­bili hafi þær verið sam­tals um 330 talsins. Um þennan fjölda vinnu­stunda var á­greiningur en erfingjarnir höfðu þó glatað rétti sínum til and­mæla hluta þeirra því að engin mót­mæli komu fram þegar þeim var kynnt fyrsta tíma­skýrsla.

Að endingu féllst Hæsti­réttur á þá niður­stöðu Lands­réttar að skipta­stjórinn hafi rukkað tíma úr hófi fram og því var þóknun hans á tíma­bilinu lækkuð sem nemur um 2,7 milljónum króna til við­bótar við 1,3 milljón króna lækkunina útaf tíma­gjaldinu. Í heildina lækkaði því reikningur skipta­stjórans um tæpar 4 milljónir króna.