Eitt vakti sér­staka at­hygli Guð­mundar þegar hann ferðaðist um landið í sumar

Guð­mundur Andri Thors­son, þing­maður Sam­fylkingarinnar, segir að eitt hafi vakið sér­staka at­hygli hans þegar hann ferðaðist um landið í sumar.

„Um allt land eru gamlir og sögu­frægir staðir sem gengið hafa í endur­nýjun lífs­daganna sem hótel. Í sumar gistum við á­samt vinum okkar á slíkum stað og var sögu staðarins sýndum marg­vís­legur sómi í öllum inn­réttingum sem var fal­lega við haldið,“ segir Guð­mundur Andri í at­hyglis­verðum pistli á Face­book-síðu sinni.

Hann segir að þjónustan hafi verið af­bragðs­góð en notast hafi þurft við ensku í sam­skiptum sem hann lét sig hafa. Það var þó annað sem vakti ekki síður at­hygli hans.

„Allar á­letranir til gesta voru hins vegar líka á ensku – annað­hvort ekki gert ráð fyrir Ís­lendingum þarna eða hitt, sem er lík­legra, að Ís­lendingar létu sér enskuna nægja. Eigin­lega fannst manni hálf­gerður dóna­skapur að vera að nota ís­lensku í okkar hóp.“

Guð­mundur í­trekar að þarna hafi öllu verið vel og skemmti­lega við haldið, gamli tíminn fengið að anda í gömlum mublum og inn­réttingum. Ís­lenska hafi þannig verið hluti af inn­réttingunum.

„Mér fannst ég sjá fram­tíðina. Hvernig þetta kann að verða ef við notum ekki ís­lenskuna í okkar dag­lega amstri. Ís­lenskan sem hluti af leik­tjöldum gamla tímans en enskan hið raun­veru­lega sam­skipta­mál. Það er ekki aðal­at­riðið að þykja vænt um ís­lenskuna, það er ekki aðal­at­riðið að nota hana „rétt“. Aðal­at­riðið er að nota hana í öllum að­stæðum þar sem henni verður við komið,“ segir Guð­mundur Andri.

Margir taka undir með honum í færslunni og benda á að þessi þróun hafi orðið á undanförnum árum. Bætir Guð­mundur við að það sé skiljan­legt að starfs­fólk sem kemur til Ís­lands tíma­bundið í vinnu tali ekki ís­lensku. „En hitt er verra þegar allar á­letranir miðast við að Ís­lendingar noti ensku.“