Eiríkur Rögnvaldsson, fyrrverandi prófessor í íslensku, segir það í góðu lagi að tala um tónlistarhúsið Hörpuna þó að húsið heiti Harpa.
Í Facebook-hópnum Málspjall má oft nálgast forvitnilegar umræður um íslenskt mál og fór ein slík fram í gær þegar tónlistarhúsið barst í tal.
„Þegar tónlistarhúsið Harpa var vígð heyrði ég viðtal við innanbúðarmann þar. Eitt sagði hann sem ég man vel og það er að húsið héti Harpa og allir ættu að vanda sig við að fara nú ekki að kalla það Hörpuna. Þetta greyptist svo í huga minn að ég tek eftir þessu í hvert sinn, síðast núna í morgun þegar ég hlustaði á útvarpið,“ segir málshefjandi en margir kannast eflaust við að hafa sagst ætla í Hörpuna í staðinn fyrir að ætla í Hörpu.
Eiríkur blandar sér í umræðuna og bendir á að vissulega hafi heyrst að ekki eigi að tala um Hörpuna þar sem húsið heitir Harpa, ekki Harpan, og sérnöfn taki ekki ákveðinn greini.
„En það er samt löng og rík hefð fyrir því að nota greini með ýmsum sérnöfnum - "Esjan" er nefnd í innlegginu og í Skagafirði er t.d. talað um "Feykirinn", "Hnjúkinn" og "Stólinn". Það er algengt að nota greini með götu- og hverfaheitum - tala um "afa og ömmu á Hjarðarhaganum", "í Bólstaðarhlíðinni" eða "í Breiðholtinu",“ segir Eiríkur sem er þeirrar skoðunar að það sé vinsamlegur og hlýlegur tónn í því þegar greinirinn er hafður með.
„Mér finnst að fólk sem ber hag Hörpunnar fyrir brjósti ætti að gleðjast yfir því að nafnið sé haft með greini vegna þess að það sýnir að okkur þykir vænt um húsið og lítum á það sem okkar. Ég sé ekki að þetta séu nein málspjöll.“
