Ei­ríkur með mikil­væga á­minningu til for­eldra eftir ferð á veitinga­hús á laugar­dag

„Kæru for­eldrar, notið allan þann tíma sem mögu­legt er til að tala við börnin ykkar og freistist ekki til að nota síma eða tölvu til að kaupa ykkur frið nema það sé alveg nauð­syn­legt.“

Þetta segir Ei­ríkur Rögn­valds­son, fyrr­verandi prófessor í ís­lensku, í færslu sem birtist í Face­book-hópnum Mál­spjall á laugar­dags­kvöld. Í færslunni greinir Ei­ríkur frá því að seinni­partinn á laugar­dag hafi hann og kona hans litið inn á lista­sýningu en að því loknu fóru þau inn á veitinga­stað og fengu sér létt­víns­glas.

„Það er svo sem ekki frá­sagnar­vert og á ekki erindi í þennan hóp, en er inn­gangur að því sem mér finnst skipta máli,“ segir Ei­ríkur en á næsta borði voru hjón með barn sem Ei­ríkur giskar á að hafi verið þriggja eða fjögurra ára gamalt.

„Allan tímann sem við sátum þarna og sötruðum úr glösunum okkar var barnið með síma í höndunum og horfði sem dá­leitt á skjáinn án þess að segja orð - og ég varð ekki heldur var við að for­eldrarnir yrtu á það,“ segir hann.

Hann kveðst skilja það að fólk sem fer með ung börn út í búð á háanna­tíma, þreytt að loknum vinnu­degi, freistist til að rétta börnunum síma til að hafa frið meðan það verslar.

„En öðru máli gegnir ef maður fer á kaffi­hús síð­degis á laugar­degi. Þá ætti að vera hægt að slappa af og ein­mitt upp­lagt að nota tæki­færið til að spjalla við barnið. Ég held að ung börn kunni yfir­leitt að meta að þeim sé sýndur á­hugi og séu til í að tala við for­eldra sína.“

Ei­ríkur segir að ýmsar rann­sóknir sýni að ekkert skiptir meira máli fyrir mál­þroska barna en sam­töl við full­orðið fólk. Þá sé alltaf að koma betur og betur í ljós að góður mál­þroski skipti máli fyrir allan annan þroska; fé­lags­þroska, til­finninga­greind og jafn­vel verk­greind.

Pistill Ei­ríks vakti tals­verða at­hygli í hópnum og voru margir sem lögðu orð í belg. Lang­sam­lega flestir tóku undir orð Ei­ríks og lýstu á­kveðnum á­hyggjum af þessari þróun sem virðist verða sí­fellt al­gengari. Ei­ríkur er þó spurður á einum stað í þræðinum hvort þetta sé endi­lega breyting frá því sem áður var: „Vörðu eldri kyn­slóðir al­mennt meiri tíma í að tala við börn? Það held ég ekki.“

Ei­ríkur segir að eldri kyn­slóðirnar hafi ekki endi­lega varið meiri tíma í að tala við börnin.

„En munurinn er sá að börnin fylgdust með sam­tali full­orðinna, lærðu af því og gátu lagt orð í belg. Það sem ég er að tala um er þegar börnin eru í raun og veru úti­lokuð frá sam­talinu með því að festa at­hygli þeirra við annað.“