Ein­stæð móðir þarf að skrapa saman klinki strax í annarri viku: „Ætla ég að leysa út lyf eða ætla ég að kaupa mat, hverju þarf ég að fórna?“

Hildur Odds­dóttir, ör­yrki og ein­stæð tveggja barna móðir segir stöðu ör­yrkja hafa versnað á síðustu árum. Hún segir ör­yrkja oft þurfa að velja í hvað eigi að verja bótunum, vegna þess að þær eru ekki nógu háar til þess að lifa af þeim út mánuðinn.

„Eftir að ég er búin að borga mína reikninga, leysa út lyf og kaupa mat, þá er maður farinn að skrapa eftir klinki eftir aðra vikuna í mánuðinum til þess að kaupa sér til matar,“ segir Hildur í sam­tali við Frétta­blaðið.

Í síðustu viku greindi Frétta­blaðið frá því að ætla megi að tíundi hver ör­yrki á Ís­landi verji meira en 75 prósentum af ráð­stöfunar­tekjum sínum í rekstur hús­næðis, sam­kvæmt fyrstu niður­stöðum könnunar sem Fé­lags­vísinda­stofnun vinnur fyrir Ör­yrkja­banda­lag Ís­lands.

„Þetta er alveg hár­rétt, það sem hún er að lýsa,“ segir Hildur.

„Ég er ör­yrki, ein­stæð móðir með tvö börn heima fyrir og er í fé­lags­legri íbúð. Síðasta árið, af því að allt er vísi­tölu­tengt, þá er leigan búin að hækka hver mánaða­mót, það er manni alltaf í óhag af því að maður má ekkert við þessu.“

Hún segir stöðuna alltaf hafa verið eins og hún er, en að á­standið hafi versnað eftir Co­vid og sér­stak­lega á síðasta ári. Fólk þurfi oft að velja hvert peningarnir fara.

„Þú þarft að velja hvað þú ætlar að gera: ætla ég að leysa út lyf eða ætla ég að kaupa mat, hverju þarf ég að fórna? Fólk er enda­laust að fórna ein­hverju.“

Hildur segist þekkja til fólks sem er á al­mennum leigu­markaði og er í enn verri stöðu en hún. „Það er staða sem er að éta upp fólk og ráð­stöfunar­tekjurnar fara bara í leigu,“ segir hún og bætir við:

„Það væri rosa­legur lúxus ef okkar bætur væru líka vísi­tölu­tengdar, þá væri maður að hækka í takt við þessar hækkanir, en því miður er það ekkert að gerast.“

Áður fyrr hafi Hildur verið í þeirri stöðu að á þriðju viku hvers mánaðar hafi ráð­stöfunar­tekjurnar verið gengnar til þurrðar og þá hafi hún þurft að leita til hjálpar­sam­taka á borð við Mæðra­styrks­nefnd og Hjálpar­starf kirkjunnar. Núna sé hún, og fleiri, í þeirri stöðu að peningarnir eru upp­urnir eftir aðra viku hvers mánaðar.

„Þetta er ekki í takt við raun­veru­leikann,“ segir hún.

„Við búum í mjög ríku og góðu landi þannig að þetta þarf ekki að vera svona,“ segir Hildur og bætir við að fólk grípi til ýmissa ráða svo það geti átt peninga út hvern mánuð.

„Fólk hefur verið að setja inn­legg á Face­book-síður til að biðja um að­stoð. Það hefur verið rosa­leg aukning þar,“ segir Hildur og tekur fram að hún hafi sjálf gert slíkt hið sama.

„Við­brögðin eru góð, maður sér að fólk er til­búið að hjálpa hvert öðru en það á samt ekki að þurfa að vera svo­leiðis.“