Eins og að vera á dauðalista | Missti fjóra vini á fjórum mánuðum

„Ég er búinn að missa fjóra vini mína frá því í desember. Tveir voru með mér í skóla, hinir tveir voru neyslu­fé­lagar. Þeir dóu út af „oxycontin over­dose“. Þeir voru allir í sömu stöðu og ég, þeir voru að bíða eftir að komast í með­ferð.“ Þetta segir Sig­fús Már Dag­bjartar­son í viðtali við Fréttablaðið í dag en hann er þrí­tugur Reyk­víkingur sem barist hefur við ópíóíða­fíkn í nokkur ár og vímu­efna­fíkn frá ung­lings­árum.

Í viðtalinu segir að Sigfús og móðir hans Dagbjört, hafi fallist á að segja sögu sína bæði til að hvetja til breytinga á meðferðarúrræðum og í þeirri von að umræðan opni augu yfirvalda um að meira þurfi að gera vegna þess faraldurs sem ópíóðafíkn er.

„Ég byrja í neyslu ungur, í hass­reykingum og am­feta­míni. Mér var hent út á götu á 18 ára af­mælis­daginn minn og ég svaf upp við ofn á stiga­gangi, í bruna­stigum eða í rusla­geymslum. Ég þurfti að stela mér mat því ég átti ekki neitt á þessum tíma, var í sömu fötum í marga daga og þurfti oft að biðja um að fá að fara frítt í sturtu í Breið­holts­laug, það fór bara eftir hver var á vakt hvort ég fékk að fara í sturtu,“ hefur Sigfús sögu sína en hún er átakanleg.

Eftir ár á götunni var Sig­fúsi bent á gisti­skýlið við Lindar­götu. „Fyrsta sem ég sé er maður fyrir utan að drekka spritt og æla blóði. Ég gat ekki hugsað mér að vera þarna, að­staðan var ekki mann­leg,“ segir Sig­fús, sem mætti lokuðum dyrum alls staðar og neyddist til að vera á­fram á götunni.

Svo komst Sig­fús á Vog. Hann fór í tíu daga afeitrun og náði smá tíma edrú.

„En í mars, apríl 2019 sprautaði ég mig í fyrsta sinn og þá varð ekki aftur snúið. Neyslan mín fór út í ópíóíða neyslu, morfín, oxycontin, fentanyl. Þetta var ég að nota alveg í fleiri mánuði upp á dag. Síðan kemur að því að maður nær ekki að redda sér og þá fer maður í frá­hvörf,“ segir Sig­fús. Svo lýsir hann frá­hvörfum ópíóíða­fíknar.

Dagbjört móðir hans hefur reynt að styðja son sinn eftir bestu getu.

„Ég hef sent póst á heil­brigðis­ráð­herra, ég vil fá fund og ræða að fólki sé refsað og það sektað fyrir að vera með skammtinn sinn á sér, hvað skilar því? Það skilar bara meiri skuldum á þetta fólk. Það skilar því í fangelsi, hvað kostar það? Hverjir borga það? Það erum við skatt­borgarar. Það er verið að ráðast á og taka pening frá fólki sem á ekkert,“ segir hún í viðtalinu. Það er hægt að lesa í heild sinni hér.