Einar Ágúst Víðisson tónlistarmaður og söngvari Skítamórals er kominn til baka úr dimmum dal neyslu og glæpa. Hann segist alltaf hafa að efast um sjálfan sig og trúa því varla að 20 árum eftir helstu smelli sveitarinnar vilji fólk ennþá koma á tónleika. Í viðtali í Mannamálií gærkvöldi segir Einar frá sjálfum sér, ákvörðuninni fyrir nokkrum árum um að segja sig úr lögum við samfélagið og drekka og dópa sig til dauða.
„Ég stunda mjög faglegt sýstematískt niðurbrot á sjálfum mér“, segir hann og þannig hafi það alltaf verið. „Ég hef einhvern veginn kannski ekki náð að búa til nógu sterka sjálfsmynd“: „Svo er ég náttúrulega bara stöppugeðveikur skilurðu“, bætir hann við en það sé þó ekki illa meint. „En jú jú, fólk hefur alveg séð slæmu hliðarnar mínar, ég fékk ekki bara að njóta árangurs og uppskera eftir mikið erfiði í tónlistarbransanum og að komast áfram, fólk fékk líka að sjá mínar verstu hliðar“.
Bróðir Einars Ágústs, Sverrir sem er sálfræðingur hefur talið bróður sinn falla undir meira og minna allar mögulegar greiningar. „Ég spurði Sverri hvað væri svona megin parturinn af því sem væri að hjá mér og hann horfði svona á mig og sagði: þú ert með svona dass af öllu“, lýsir Einar Ágúst hlæjandi.
Einar Ágúst flutti ungur suður á Selfoss með tvær hendur tómar og hóf þar nýtt líf, fjarri æskustöðvinum en Einar ólst upp í Neskaupsstað og á Reyðarfirði á sitthvoru heimili foreldranna. „Mín stærsta blessun í lífinu er sú að ég hef verið umkringdur fólki sem hefur alltaf haft miklu miklu meiri trú á mér en ég sjálfur“, segir hann um fólkið sem hefur gefið honum tækifærin í lífinu.
Þáttinn í heild sinni má sjá hér
Skítamórall heldur aldamótatónleika í Eldborg Hörpu um helgina.
