Drífa Snædal, forseti ASÍ, hefur skrifað grein sem birt er á vef Vísis þar sem hún svarar Ragnari Þór Ingólfssyni, formanni VR, lið fyrir lið. Ragnar Þór hefur farinn mikinn í gagnrýni sinni á ASÍ upp á síðkastið og velt því upp hvort best væri að kljúfa verkalýðshreyfinguna. Drífa segir að best væri að standa saman og segir að deilurnar megi rekja til þess að Ragnar, sem og Vilhjálmur Birgisson, formaður Verkalýðsfélags Akraness, hafi ekki fengið sínu fram innan ASÍ.
„Viðbrögð Vilhjálms og Ragnars voru að storma á dyr, en eftir viku af yfirlýsingum og gífuryrðum vildu þeir báðir draga afsögn sína til baka,“ segir Drífa.
Hún tekur undir sjónarmið Ragnars þegar kemur að lífeyrissjóðakerfinu, það hafi svo átt að halda rökræðufund um málið innan ASÍ: „Mikið var lagt í undirbúning fundarins en þegar á hólminn var komið neitaði Ragnar að taka þátt í fundinum og krafði aðra félaga í Landssambandi Verzlunarmanna um að gera slíkt hið sama. Ástæðan var sú að hann móðgaðist yfir tölvupóstsamskiptum sem komu þessum fundi ekkert við. Ég spyr því: Vill hann raunverulega breyta lífeyrissjóðskerfinu og vinna skoðunum sínum fylgi, eða finnst honum nóg að viðhafa gífuryrði í blaðagreinum?“
Þá svarar hún orðum um að ASÍ vinni að innleiðingu SALEK: „Að halda því fram að ASÍ hafi leynt og ljóst unnið að SALEK síðan þá er hreinn uppspuni. Innan ASÍ er andstaða við þær hugmyndir sem þá voru á borðum. Inn í þetta fléttar Ragnar síðan deilur sem urðu innan ASÍ um frumvarp til starfskjaralaga en um ágæti þess vorum við ósammála.“
Þá segir hún að Ragnar hafi oft fengið sínu fram innan ASÍ, stundum geri hann það ekki: „Ragnar talar iðulega á þann veg að segi hann eitthvað í krafti embættis síns sem formaður stærsta aðildarfélagsins eigi það einfaldlega að gilda. Hann hefur kallað eftir einföldu meirihlutaræði og farið fram á atkvæðagreiðslur um tillögur sem fólk hefur hreinlega ekki upplýsingar til að taka ákvarðanir um.“
Drífa segir að lokum að sín sjónarmið hafi sterkan hljómgrunn innan verkalýðshreyfingarinnar: „Ég mun líka minna ítrekað á að verkalýðshreyfingin þarf að lifa allar þær persónur og leikendur sem nú eru á sviðinu; hreyfingin er miklu stærri en hvert og eitt okkar.“