Drífa hjólar í Icelandair: „Skömm þeirra sem sitja við stjórn slíks fé­lags er mikil“

„Í stað þess að reyna að skapa nýja á­sýnd fé­lagsins í miðju hluta­fjár­út­boði til að tæla til sín eftir­launa­sjóði vinnandi fólks væri nær að fé­lagið gengist við mis­tökum sínum og bæði launa­fólk allt af­sökunar á fram­komunni.“

Þetta segir Drífa Snæ­dal, for­seti ASÍ, í pistli í Morgun­blaðinu í dag. Í pistlinum skrifar Drífa um hluta­fjár­út­boð Icelandair sem hefst á morgun.

„Ný and­lit kynna fyrir­tækið, ytri þættir sem valda rekstrar­vanda Icelandair og annarra flug­fé­laga eru tíundaðir og dregin fram löng saga þessa flug­fé­lags. Þetta er skiljan­legt, enda mikið í húfi fyrir fé­lagið og þar með hlut­hafa þess og stjórn­endur. Sam­fé­lagið á mikið undir traustum flug­sam­göngum og endur­speglast það í ríkri fyrir­greiðslu sem Icelandair hefur notið í formi hluta­bóta, greiðslu launa á upp­sagnar­fresti og nú síðast með heimild til ríkis­á­byrgðar á lánum.“

Drífa vísar í grein sem Bogi Nils Boga­son, for­stjóri Icelandair, Eva Sól­ey Guð­björns­dóttir, fram­kvæmda­stjóri fjár­mála fé­lagsins og Elísa­bet Helga­dóttir, fram­kvæmda­stjóri mann­auðs hjá Icelandair Group, skrifuðu í Morgun­blaðið í gær.

„Í grein í Morgun­blaðinu í gær kveður við á­huga­verðan tón í þessari her­ferð Icelandair. Þar er látið að því liggja að hluta­fjár­út­boðið snúi öðru fremur að því að verja hag launa­fólks og sér­stak­lega tekið fram hversu margir fé­lags­menn í aðildar­fé­lögum ASÍ starfa hjá fyrir­tækinu. Ekki er ljóst hvaða til­gangi þessi upp­talning þjónar, en væntan­lega að krefja ASÍ um sam­stöðu með stjórn­endum Icelandair í gegnum ólgu­sjó dagsins. Slíka sam­stöðu er erfitt að krefja sam­tök launa­fólks um ör­skömmu eftir að Icelandair stóð fyrir einni grófustu að­för að réttindum vinnandi fólks hér á landi á síðari tímum, að­för sem er þegar skráð á spjöld sögunnar.“

Drífa segir að á­kvörðun Icelandair að af­henda flug­freyjum og -þjónum upp­sagnar­bréf í miðri kjara­deilu og hóta því að ganga til samninga við annað stéttar­fé­lag hafi ekki að­eins verið að­för að öllu launa­fólki, heldur hafi hún gengið á svig við leik­reglur á ís­lenskum vinnu­markaði.

„Undan­fari þessa var ó­trú­leg fram­koma við stéttar­fé­lag flug­freyja og -þjóna þar sem einn daginn lá lífið á að semja en svo liðu margar vikur án sam­tals. Skömm þeirra sem sitja við stjórn slíks fé­lags er mikil og þá er til lítils að hreykja sér af því að vera stór vinnu­staður, eða með öðrum orðum reiða sig á vinnu­afl fjölda fólks og að standa í skilum á greiðslum í stéttar­fé­lög og líf­eyris­sjóði, svo sem lög­bundið er,“ segir Drífa sem er aug­ljós­lega ó­sátt við for­svars­menn fé­lagsins.

„Í stað þess að reyna að skapa nýja á­sýnd fé­lagsins í miðju hluta­fjár­út­boði til að tæla til sín eftir­launa­sjóði vinnandi fólks væri nær að fé­lagið gengist við mis­tökum sínum og bæði launa­fólk allt af­sökunar á fram­komunni. Sam­hliða mætti fé­lagið lýsa því yfir að héðan í frá virði það starfs­fólk sitt, samnings­rétt þess og aðild að stéttar­fé­lögum. Fyrr mun Icelandair ekki endur­vinna það traust sem fé­lagið naut áður.“