Djúp skömm lagðist yfir Hall­dór þegar hann áttaði sig á við hvern hann var að tala

„Ég lít á þessa litlu sögu sem á­kveðna lexíu fyrir mig og það er kannski til­gangurinn með því að segja hana. Boð­skapurinn er þessi, mjög naí­vur: Það er fagurt að vera byrjandi,“ segir Hall­dór Armand Ás­geirs­son.

Hall­dór flutti býsna skemmti­legan pistil í Lestinni, menningar­þætti á Rás 1, á dögunum þar sem hann rifjaði upp skemmti­lega sögu sem átti sér stað í Madrid fyrir um ára­tug, eða þegar Hall­dór var skipti­nemi í spænsku höfuð­borginni.

Hall­dór átti góða vin­konu í Madrid, Vanessu, en svo vildi til að kærasti hennar var að koma í nokkurra daga heim­sókn. Vanessa lagði til að þeir myndu hittast, enda góðar líkur á að þeir gætu náð vel saman.

Las bók um söngleiki

Hall­dór segir að á þessum tíma hafi hann ekki nennt að sinna náminu mikið og oft varið kvöldinu í að lesa bók um söng­leiki.

„Ég man ekki ná­kvæm­lega titilinn á bókinni en hann var eitt­hvað á borð við Musi­cals for Beginners eða Musi­cals for Dummies eða eitt­hvað á­líka. Ég var með smá bak­grunn í tón­list og hafði mikinn á­huga á því að semja söng­leik með einum fé­laga mínum sem hafði sent mér bókina ljós­ritaða.“

Það var svo nokkrum dögum síðar að Hall­dór hitti Vanessu og kærasta hennar á tapas-stað í mið­borg Madrídar.

„Þetta var svona frekar dökk­leitur ná­ungi, átti rætur að rekja til Puer­to Rico, og ég setti fram þá kenningu í huga mínum að hann væri yngri en hann leit út fyrir að vera. Ég tók strax eftir því að þetta var leiftrandi klár ná­ungi. Það fór ekkert á milli mála. Hann var mjög skemmti­legur, mjög fyndinn, mjög vel lesinn. Síðan barst talið að því hvað hann gerði,“ segir Hall­dór og bætir við að kærastinn hafi svarað að hann væri mest í tón­list, söng­leikjum.

Kinkaði kolli og brosti vinalega

Vopnaður fróð­leiknum sem hann aflað sér í bókinni lét Hall­dór móðan mása um það litla sem hann vissi um söng­leiki. Sewgir Halldór að kærastinn hafi kinkað kolli og brosað vina­lega. „Ég leit auð­vitað á þetta sem mikið jafningja­spjall. Hér væru saman­komnir tveir menn sem deildu á­huga og þekkingu á söng­leikjum. Ég hélt því á­fram að ræða við hann á þessum nótum og segja honum hvernig söng­leikir virkuðu,“ segir hann.

Það var svo um kvöldið sem Hall­dór komst að því við hvern hann var í raun og veru að tala. Þegar nafni hans var slegið upp á Goog­le var fyrsta niður­staðan mynd­band frá af­hendingu Tony-verð­launanna nokkrum árum áður.

„Tony-verð­launin eru sem sagt eins og Óskars­verð­launin fyrir Broa­dway – þar sem kærastinn hafði unnið Tony-verð­launin fyrir besta söng­leikinn þetta árið, söng­leikinn In the Heig­hts. Ég horfði á kærastann kyssa Vanessu í á­horf­enda­salnum og ganga svo skæl­brosandi upp á svið undir big-band tón­list til að taka við verð­laununum,“ segir Hall­dór.

Skellti upp úr

„Þetta var maðurinn sem ég hafði verið út­skýra söng­leiki fyrir fyrr um daginn, vopnaður upp­lýsingum úr ljós­ritaðri bók sem hét Söng­leikir fyrir hálf­vita. Þarna lagðist yfir mig djúp skömm, nægi­lega mikil til þess að ég gæti skellt upp úr yfir henni. Þetta var eitt af þessum augna­blikum þar sem hlátur manns er ráð­gáta,“ segir Hall­dór og rifjar upp að í spjalli þeirra tveggja á tapas-barnum hafi kærastinn, Lin-Manuel Miranda, tjáð honum að hann væri að vinna að verki um Alexander Hamilton.

Það er skemmst frá því að segja að árið 2016 var söng­leikurinn til­nefndur til 16 Tony-verð­launa og vann hann ellefu verð­laun, meðal annars fyrir besta söng­leikinn. Segir Hall­dór að Hamilton sé að margra mati einn besti söng­leikur allra tíma.

„Ég hafði í fá­visku minni út­skýrt fyrir Lin-Manuel Miranda hvernig ætti að skrifa söng­leiki, þyljandi upp ein­hverja vit­leysu úr bókinni Söng­leikir fyrir hálf­vita, og hann – þessi brilljant maður sem var á sama tíma að skrifa besta söng­leik allra tíma – hafði af hátt­vísi sinni hlustað á þvaðrið í við­vaningnum mér án þess að segja nokkuð eða gefa til kynna að hann væri reyndar nokkuð vel að sér í þessum fræðum.“

Fagurt að vera byrjandi

Hall­dór segir að boð­skapur sögunnar sé sá að það er fagurt að vera byrjandi. Sjálfum líði honum stundum eins og hann nái ekki andanum fyrir óttanum um að skrifa bækur og pistla. Efinn eigi það til að gera mann­eskjuna sjálf­hverfa.

„En þá reyni ég muna eftir þessum fundi okkar Mirandas, amatörinn og meistarinn borða saman tapas. Og ég kann vel við sjálfan mig í þessari minningu, ég kann vel við þennan strák sem var bara að reyna að vera til, reyna að vera memm, reyna að segja eitt­hvað, reyna að hafa eitt­hvað fram að færa í heimi sem hann skildi ekki. Söng­leikir fyrir hálf­vita. Lífið fyrir hálf­vita. Ég er enn­þá þessi sami amatörr og ég verð það alltaf og það er ekkert til að skammast sín fyrir. Mark­miðið er að vera byrjandi alla ævi. Og ég sé fegurðina.“

Hér er hægt að lesa pistil Halldórs.

Áhugasamir geta einnig hlustað á hann hér.