Davíð Odds­son sagður hafa of­metið eigin getu stór­kost­lega

Davíð Odds­son, rit­stjóri Morgun­blaðsins og fyrr­verandi for­sætis­ráð­herra, er skóla­bókar­dæmi um ein­stak­ling sem of­metur eigin getu. Þetta kemur fram í nýrri bók sál­fræði­prófessorsins Adam Grant, Think Again, sem rauk beint í efsta sæti vin­sælda­lista New York Times í síðasta mánuði.

Við­skipta­blaðið fjallaði um þetta á dögunum.

Í um­fjölluninni kemur fram að einn kafli sé til­einkaður for­seta­kosningunum hér á landi árið 2016 og þá sér­stak­lega þeim Davíð og Höllu Tómas­dóttur sem var einnig í fram­boði. Er Davíð nefndur sem dæmi um ein­stak­ling sem of­metur eigin getu en Halla sem dæmi um ein­stak­ling sem van­metur eigin getu.

Eftir­spurn eftir Davíð reyndist ekki mikil í kosningunum 2016. Hann hlaut 13,7% at­kvæða, færri at­kæði en Andri Snær Magna­son (14,3%), Halla Tómas­dóttir (27,9%) og Guðni Th. Jóhannes­son (39,1%) sem hlaut lang­flest at­kvæði.

Í bókinni er fram­boð Davíðs sett í sam­hengi við hin svo­kölluðu Dunning-Kru­ger-á­hrif þar sem fólk ýmist of­metur eða van­metur eigin getu. Sam­kvæmt kenningunni stafar þetta ranga mat af bjagaðri sjálfs­mynd fólks.

Bent er á að Davíð hafi verið á lista Time-tíma­ritsins yfir söku­dólga efna­hags­hrunsins árið 2008 á heims­vísu. Undir hans stjórn hafi banka­kerfið vaxið gríðar­lega og í for­sætis­ráð­herra­tíð hans hafi bankarnir verið einka­væddir. Í frétt Við­skipta­blaðsins, sem má lesa í heild sinni hér, segir:

„Hroki Davíðs og of­mat á eigin getu hafi haft í för með sér að hann of­mat til muna mögu­leika sína á árangri í for­seta­kosningunum. Grant segir Davíð minna á leik­stjórnandann úr hæginda­stólnum – þá sem horfi á í­þróttir í sjón­varpinu og séu full­vissir um að þeir geti staðið sig betur en þjálfarinn á vellinum.“