Það vakti athygli margra þegar forsvarsmenn Stöðvar 2 tilkynntu að stöðin yrði að öllu leyti áskriftarstöð í næstu viku og fréttatímarnir, sem hingað til hafa verið í opinni dagskrá, yrðu í læstri dagskrá.
Komið er inn á þetta í leiðara Morgunblaðsins í dag en leiða má líkum að því að þar haldi Davíð Oddsson, ritstjóri blaðsins, á penna. Hann rifjar upp að árið 1986 hafi orðið vatnaskil þegar ríkisvaldinu þóknaðist að leyfa aðra miðla á öldum ljósvakans en Ríkisútvarpið.
„Mestu viðbrigðin fólust án vafa í Stöð 2, þar sem sjá mátti að fleirum var vel treystandi til þess að reka sjónvarpsstöð og fréttastofu. Það kom ekki aðeins áhorfendum Stöðvar 2 til góða, því við samkeppnina lifnaði líka yfir Rúv.“
Leiðarahöfundur bendir á að á ýmsu hafi gengið síðan þá og nýir miðlar sprottið upp samhliða nýrri tækni, Netflix til dæmis að ógleymdum samfélagsmiðlunum sem taka til sín sífellt fleira fé af auglýsingamarkaði án þess að greiða af því skatt hér á landi
„Enginn íslenskur fjölmiðill hefur verið ósnortinn af þessari þróun. Enginn nema auðvitað Ríkisútvarpið, sem áfram getur endalaust sótt sér rekstrarfé úr ríkissjóði – skattheimta skylduáskrift – og hefur að auki neytt aflsmunar á auglýsingamarkaði, á milli þess sem það nælir sér í peninga aukalega úr vösum skattgreiðenda og stundar lóðabrask, því þrátt fyrir alla meðgjöfina hefur reksturinn reynst með eindæmum losaralegur, ár eftir ár, áratug eftir áratug.“
Vísað er í nýjan þjónustusamning ríkisins við RÚV sem gerður var á dögunum og fullyrt að hann breyti litlu enda RÚV áfram á auglýsingamarkaði.
„Í gær birtist afleiðing þessa, þegar kynnt var að Stöð 2 yrði eftir viku hrein áskriftarstöð, en við það verður kvöldfréttatími Stöðvar 2, Ísland í dag og annað fréttatengt efni aðeins aðgengilegt áskrifendum eftir að hafa verið í opinni dagskrá frá upphafi. Þetta eru skiljanleg viðbrögð og sjálfsagt fjölgar áskrifendum Stöðvar 2 eitthvað við það, en ekki um þann fjölda sem hingað til hefur horft á fréttir hennar endurgjaldslaust. Við það minnkar samkeppnin, en annað er þó verra: Íslensk fréttamiðlun og lýðræðisleg þjóðmálaumræða mun líða fyrir það, að í sjónvarpi hafi þorri þjóðarinnar aðeins aðgang að einu sjónarhorni, fréttastofu hins opinbera.“
Bent er á það í leiðaranum að rekstrarvandi íslenskra fjölmiðla hafi blasað við árum saman og kenna megi fyrirferð RÚV á auglýsingamarkaði að stóru leyti um.
„Flestir eru sammála um þetta, en samt hefur ótrúlegrar tregðu gætt í umbótaátt; frekar miðað aftur á bak en hitt. Það mun ekki fara framhjá neinum í næstu viku þegar klukkunni er snúið aftur um 34 ár og fréttastofa Ríkisútvarpsins verður aftur nær einráð í sjónvarpi. Lilja Alfreðsdóttir sagði í samtali við mbl.is, að ná þyrfti pólitískri sátt um stöðu Rúv. á auglýsingamarkaði, hún vilji hafa fjölmiðlaumhverfið og auglýsingaumhverfið eins og það er á Norðurlöndum. Til þess sé skynsamlegast að taka Ríkisútvarpið af auglýsingamarkaði. Um þetta virðast margir þingmenn sammála. En á hverju strandar?“
