„Danskur góðvinur minn hefur í tugi ára unnið hjá stærsta vindmylluframleiðanda Danmerkur og hefur hann bent mér á nokkur afgerandi atriði varðandi þessi áform og telur að hér sé um stórslys að ræða ef af framkvæmd verður,“ segir Haukur R. Hauksson, fyrrverandi framhaldsskólakennari, í aðsendri grein í Morgunblaðinu í dag.
Umræðan um vindmyllugarð á Melrakkasléttu hefur skotið reglulega upp kollinum undanfarin misseri. Haukur vísar í grein sem birtist í Morgunblaðinu í október síðastliðnum um að franska fyrirtækið Quair hefði áform um að setja upp allt að 34 vindmyllur á 33 ferkílómetra svæði.
Haukur lýsir yfir miklum efasemdum um þetta og bendir á að Melrakkaslétta sé skilgreind sem mikilvægt fuglasvæði.
„Turnarnir yrðu um 119 metra háir og spaðarnir 162 metrar í þvermál og fari hæst í 200 metra hæð frá jörðu eða þrefalda hæð Hallgrímskirkjuturns í Reykjavík. Þetta truflar ekki neinn, segja þeir. Það var og,“ segir Haukur og vísar í vin sinn sem starfaði hjá stærsta vinnuframleiðenda Danmerkur.
„Bjó hann hér á landi um árabil og upplifði íslenska náttúru og veðurfar. Í fyrsta lagi sé veðráttan hér vandamál. Endalaus veðrabrigði, oft innan eins sólarhrings, s.s. mismunandi vindstyrkur og vindátt, snjór, frost, þýða o.s.frv.. Sífellt þarf að breyta stöðunni á spöðunum sem munu ekki þola þetta til lengdar að hans áliti. Í öðru lagi er fugladauði mikið vandamál. Franska fyrirtækið segir fuglalífið vera áskorun.“
Haukur segir að spaðarnir séu það orðnir það stórir að þeir ná yfir flughæð flestra fugla. Í þoku, dimmviðri og birtuskiptum sem eru mikil hér á landi glampi oft á spaðana.
„Fuglar á flugi halda að þarna sé útgönguleið á bjartara svæði og taka stefnuna á myllurnar. Þó svo fugl nái að sleppa fram hjá fremstu myllunni tekur við heill skógur af vindmyllum, sem virkar sem hakkavél. Hér á Íslandi er óvenjumikið um farfugla, sem æfa margoft oddaflug með ungviðinu til undirbúnings fyrir langflug. Landslag og veðrátta á Íslandi er sér á parti. Stutt í sjó, vötn, dali, fjöll o.s.frv. og því fuglar mikið á ferðinni.“
Haukur spyr svo að lokum fyrir hvern hugsanlegur vindmyllugarður yrði.
„Sjónmengun, verðfall stórra landsvæða, hávaði og dauði þúsunda fugla. Athugið að myllurnar ganga stanslaust allan sólarhringinn. Við þurfum að kaupa rafmagnið af Quair næstu áratugina samkvæmt núverandi reglum, þó svo við hefðum engin not fyrir það. Í öllu falli er þessi framkvæmd ekki í þágu náttúru og dýralífs.“