„Núna er ég búinn að vera í lengsta fríi lífs míns eða í þrjá mánuði,“ segir Dagþór S. Haraldsson, leiðsögumaður með erlenda ferðamenn, í aðsendri grein sem birtist í Morgunblaðinu í dag.
Grein sína skrifa Dagþór í byrjun marsmánaðar en þá hafði hann ekkert unnið síðan 12. desember síðastliðinn.
„Sjálfsagt myndu margir segja að ég ætti þetta langa frí skilið eftir að hafa verið á vinnumarkaði síðan ég var unglingur en karlinn á núna stutt í 73 árin. Ég vildi ekki þetta frí, þetta frí er þvingað frí,“ segir Dagþór og bætir við að ástæðan sé fáránlegar reglur gagnvart eldri borgurum sem vilja og geta unnið.
Dagþór rifjar upp að ráðherrarnir Willum Þór Þórsson og Guðmundur Ingi Guðbrandsson hafi brugðið á leik þann 5. desember síðastliðinn þegar þeir voru með glærusýningu á Hótel Hilton þar sem boðskapurinn var „gott að eldast“.
„Markmið þeirra eru: Að auka lífsgæði, bæta heilsu og auka virkni! Þetta átti að gerast með „samþættingu atriða“ og þessu ferli átti að ljúka eftir fjögur ár!“
Dagþór segist hafa sýnt fram á að sé unnið fyrir 500 þúsund umfram leyfilegar 200 þúsund krónur á mánuði haldi ellilífeyrisþeginn í hans dæmi eftir um það bil 20% af hinu aukna vinnuframlagi.
„En til hins opinbera fara 190 þús. (skattar) og ellilífeyrisþeginn fær engan ellilífeyri lengur sem var 212 þúsund. Sem sé hagur lífeyrisþegans batnar um 98 þúsund en hins opinbera um 402 þúsund. Það opinbera tekur í sinn sjóð 80% af mínu aukna vinnuframlagi: Já, það er „gott að eldast“.“
Dagþór segir í grein sinni að eftir að hann fékk vit í hausinn hafi hann ákveðið að á næsta tekjuári, núna, vinni hann einungis fyrir 2,4 milljónum á ári.
„Þar með fæ ég aftur greiddan ellilífeyri upp á 212 þús. á mánuði og borga ekki lengur 190 þús. í skatt af mínu aukna vinnuframlagi. Hið opinbera tapar því 402 þús. á mánuði. Með því að hækka frítekjumark atvinnutekna upp í 700 þús. myndi hið opinbera fá 190 þús. í skatttekjur upp í greiddan ellilífeyri. Hvert barnaskólabarn myndi skilja þetta, en ekki hið opinbera. Mér, sem bý einn eftir makamissi, er mjög nauðsynlegt að fá að vera í vinnu og þar með í félagsskap og vera virkur. En það er komið í veg fyrir það af hinu opinbera: Já, það er „gott að eldast“.“
Grein Dagþórs má lesa í heild sinni í Morgunblaðinu í dag.