Brynjar Níelsson, aðstoðarmaður dómsmálaráðherra og varaþingmaður Sjálfstæðisflokksins, hefur verið harðlega gagnrýndur fyrir skrif sín um ákvörðun hæstréttar Bandaríkjanna að þungunarrof skuli ekki vera stjórnarskrárvarinn réttur. Brynjar sagðist vera sammála ákvörðuninni.
Hann lenti til að mynda í rifrildum við flokksbróður sinn Friðjón R. Friðjónsson um málið.
SJÁ EINNIG: Brynjar blandar sér í umræðuna um þungunarrof - Segir málið byggt á misskilningi
Nú hefur Brynjar skrifað nýja færslu á Facebook þar sem hann tjáir sig aftur um málið, og beinir gagnrýninni að þeim sem fannst fyrri ummæli hans óviðeigandi.
„Ég skrifaði saklausa færslu um lögfræði og lýðræði í gær í tengslum við dóm hæstaréttar BNA um að réttindi til þungunarrofs ætti að afgreiða á vettvangi lýðræðislega kjörinna fulltrúa fólksins. Þannig virkaði lýðræðið. Menn geta haft ýmsar skoðanir í þessum efnum og jafnvel fundist eðlilegt að umboðslausir dómarar setji lög og reglur um þungunarrof með því að skyggnast inn í líklegan hugarheim bandaríska stjórnarskrárgjafans fyrir 250 árum til að finna út vilja hans til þungunarrofs. Mér finnst bara eðlilegra að kjörnir fulltrúar fólksins taki ákvörðun um þetta efni með lýðræðislegum hætti en ekki umboðslausir dómarar. Þannig er það á Íslandi.“
Þá ræðir Brynjar skoðanafrelsi og umburðarlyndi, en hann segir þá sem kenna sig við síðarnefnda hugtakið gjarnan vera á móti fyrra hugtakinu. Þá minnist hann á fræðimanninn umdeilda Jordan Peterson sem hélt fyrirlestur á Íslandi um helgina.
„Ólíkt mörgum er ég hvorki hneykslaður né misboðið þótt einhver sé annarrar skoðunar en ég. Áberandi er, einkum hjá þeim sem kenna sig við víðsýni og umburðarlyndi, að það verður gjarnan misboðið og hneykslað yfir andstæðum skoðunum. Þær eru ýmist til skammar eða hatursorðræða. Að auki eru þeir sem eru með andstæðar skoðanir ógeðslegir, sérstaklega Jordan Peterson. Því þarf að beita viðurlögum í glímunni við slíkar skoðanir að mati víðsýna og umburðarlynda fólksins. Ég held að þetta ágæta fólk þyrfti að fara á námskeið þar sem farið er yfir merkingu á helstu hugtökum, eins og víðsýni, frjálslyndi umburðarlyndi og ekki síst fasisma. Þá væri örugglega til bóta að kenna í skólum hugmyndafræðina á bak við vestrænt lýðræði, þrískiptingu ríkisvaldsins og stjórnskipunina almennt. Og bjóða stjórnmálamönnum, blaðamönnum og forkólfum í lista- og menningarlífinu að sitja í þeim tímum með unga fólkinu, endurgjaldslaust að sjálfsögðu.“
Að lokum fjallar Brynjar um gagnrýni sem hann hefur fengið fyrir að tjá sig um þessi mál sem aðstoðarmaður ráðherra, en hann bendir á að hann sé þrátt fyrir það ennþá með skoðanafrelsi.
„Þá virðist það trufla víðsýna og umburðarlynda fólkið sérstaklega að pólitískur aðstoðarmaður dómsmálaráðherra viðri skoðanir sínar í málum sem eru til umræðu í samfélaginu. Virðingin fyrir tjáningafrelsi annarra er ekki mikil hjá þessu fólki. Pólitíski aðstoðarmaðurinn er nú varaþingmaður auk þess sem hann hefur ekki afsalað sér tjáningarfrelsinu, sem vel að merkja er stjórnarskrárvarið.“
